رویکرد تطبیقی کیفیت محیط شهری با تأکید بر تصویر ذهنی شهروندان شهر تهران

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

دکتری تخصصی جغرافیا برنامه‌ریزی شهری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران

چکیده

مقدمه
امروزه به دلیل افزایش جمعیت، مهاجرت‌های بی‌رویه و توسعۀ افقی شهر و نیاز شدید شهروندان به افزایش ساخت‌‌و‌ساز واحدهای مسکونی، موجب بی‌توجهی به بعد کیفی مسکن شده است. مهم‌ترین مسئله‌ای که در مناطق مختلف شهر تهران دیده می‌شود، طوری که برخی مناطق محل سکونت طبقات بالای اجتماعی- اقتصادی و برخی دیگر محل سکونت قشر فقیر و کم‌درآمد شده است. هدف پژوهش ارزیابی زیست‌پذیری شهری با توجه به وضعیت متفاوت محلات، از دید شهروندان در شهر تهران است. در این راستا کیفیت زندگی و زیست‌پذیری شهری یکی از حوزه‌های مهم مطالعات شهری در کشورهای مختلف به شمار می‌رود که مؤلفه‌های چندگانۀ اجتماعی، محیطی و اقتصادی دارد. توجه به این شاخص‌ها در شهرها به دلیل نقش آن به عنوان ابزاری کارآمد در مدیریت و برنامه‌ریزی شهری و به طور کلی تعیین میزان قابل زیست بودن شهرها فزونی یافته است. محیط سکونت با کیفیت، پشتیبان انواع فعالیت‌های انسانی است. رشد سریع شهرنشینی در چند دهۀ اخیر موجب افول ارزش‌های این محیط‌ها در بافت‌های قدیمی درون شهرها شده است و این فضاها دیگر تأمین‌کنندۀ نیازهای انسان و بستر مناسب برای فعالیت‌های او نیستند، برخی از نواحی شهری با چالش‌های مهمی در زمینه‌های تخریب فیزیکی و محیطی، محرومیت اجتماعی، ناامنی، بیکاری، نابرابری اقتصادی، کمبود مسکن و ترافیک روبه‌رو هستند که این مشکلات کیفیت زندگی شهری را به‌شدت کاهش می‌دهد. با این‌وجود سیاست‌گذاران و برنامه‌ریزان در سطوح بین‌المللی و ملی بر قابلیت شهرها برای بهبود کیفیت زندگی انسان‌ها تأکید دارند.
مواد و روش‌ها
پژوهش حاضر کاربردی و از نوع توصیفی- تحلیلی است. بخش مبانی نظری پژوهش از طریق اطلاعات آمارهای موجود در کتابخانه و اسناد تدوین شده است؛ که شاخص‌ها و گویه‌های مؤثر بر کیفیت محیط سکونت در پژوهش حاضر با توجه به مطالعۀ مبانی و ادبیات پژوهش در جدول 3 ارائه شده و بخش دیگر جمع‌آوری داده‌ها از طریق مطالعات میدانی و ابزار پرسشنامه به دست آمده که بر اساس شاخص‌های پژوهش گویه‌های مربوط به هر شاخص طراحی شده است. برای تحلیل داده‌ها از نرم‌افزار SPSS.22 آمار توصیفی (فراوانی‌ها) و آمار استنباطی (آزمون تفاوت میانگین‌ها شامل: T-test و F، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه و تحلیل مسیر) استفاده شده که از تی تک‌نمونه‌ای و F برای بررسی تفاوت‌ها و از تحلیل مسیر برای تعیین تأثیر عوامل مؤثر بر کیفیت محیط مسکونی از دید شهروندان در سطح محلات (تجریش، نارمک شمالی و سلسبیل جنوبی) در شهر تهران استفاده شده و در پایان برای تحلیل فضایی، درون‌یابی و پهنه‌بندی محلات از نرم‌افزار ArcGIS10.3 استفاده شده است.
یافته‌ها
یافته‌های پژوهش نشان داد ‌رابطۀ میان سن ساکنان و میزان رضایت آن‌ها مثبت و مستقیم است، به گونه‌ای که هر چه میزان سن آن‌ها بالاتر برود، سطح رضایتمندی آن‌ها از سکونت در محله افزایش می‌یابد. میان جنسیت و سطح رضایت کیفیت محیط مسکونی رابطۀ معناداری وجود دارد. تحلیل مسیر عوامل مؤثر بر کیفیت محیط مسکونی از دید شهروندان در سطح محلات (تجریش، نارمک شمالی و سلسبیل جنوبی) در شهر تهران، را نشان می‌دهد شاخص‌های اجتماعی، اقتصادی، دسترسی به خدمات و تسهیلات شهری، کیفیت تردد حمل‌و‌نقل عمومی، کیفیت کالبدی محلات و کیفیت بهداشت محیط به‌ترتیب در رتبه‌های اول تا ششم تأثیرگذاری قرار دارند که بیشترین تأثیر 0/43 (شاخص اجتماعی) و کمترین تأثیر را (0/06) شاخص کیفیت بهداشت محیط داشته است. با توجه به نتایج حاصل از توزیع پرسشنامه‌ها میان ساکنان محلات سه‌گانه، نتایج آمار توصیفی مربوط به پاسخ‌گویان به این شرح بوده که از میان سؤال جنسیت پاسخ‌دهندگان به سؤال‌ها، 41/9 درصد از جامعۀ آماری زنان و 58/1 درصد مردان بوده‌اند. در بررسی وضعیت تأهل، 23/7 درصد از پاسخ‌گویان مجرد و 73/3 درصد متأهل هستند. در بررسی سن پاسخ‌گویان 6/6 درصد از پاسخ‌گویان به پرسشنامه کمتر از 20 سال، 73/4 درصد 21 تا 40 سال، 14/9 درصد 41 تا 60 و 5 درصد از آن‌ها در گروه سنی 61 تا 80 درصد قرار دارند. در بررسی وضعیت تحصیلات پاسخ‌گویان، 1/2 درصد دارای سواد خواندن و نوشتن، 10/8 درصد ابتدایی، 31/9 درصد دیپلم- پیش‌دانشگاهی، 26/1 درصد فوق دیپلم و 27/8 درصد از پاسخ‌گویان دارای تحصیلات کارشناسی به بالا بوده‌اند. از نظر نوع شغل، 31/5 درصد از پاسخ‌گویان دارای شغل دولتی و 68/5 درصد دارای شغل آزاد هستند. 
براساس نتایج حاصل از پرسشنامه، 6/24 درصد افراد مورد پرسش قرار‌داده‌شده کمتر از 3 میلیون تومان در ماه درآمد دارند. 28/33 درصد افراد بین 3 تا 6 میلیون تومان در ماه درآمد دارند. 31/12 درصد از افراد مورد پرسش قرار‌داده‌شده، بین 6 تا 10 میلیون تومان، 16/46 درصد بین 10 تا 13 میلیون تومان، 10/95 درصد بین 13 تا 16 میلیون تومان و 6/90 درصد از افراد بالای 13 میلیون در ماه درآمد دارند. 
از نظر مدت زمان اقامت در محلۀ مسکونی، 18 درصد کمتر از 10 سال، 24 درصد بین 10-15 سال و بقیه بیش از 15 سال سابقۀ اقامت در محلۀ مسکونی را داشته‌اند.
از نظر شاخص اقتصادی، بیشترین میزان میانگین مربوط به قیمت زمین و کمترین میانگین مربوط به درآمد محلات است.
در شاخص اجتماعی بیشترین میانگین مربوط به مشارکت اجتماعی و کمترین میانگین مربوط به امنیت اجتماعی است.
در میان متغیرهای مربوط به شاخص کیفیت کالبدی محلات، متغیر کیفیت ابنیه دارای بیشترین میانگین و کیفیت واحد مسکونی دارای کمترین میزان میانگین است.
در شاخص دسترسی به خدمات و تسهیلات شهری، بیشترین میانگین مربوط به متغیر دسترسی به خدمات و کمترین میزان میانگین مربوط به میزان دسترسی به امکانات رفاهی است.
در کیفیت تردد و حمل‌و‌نقل عمومی در سطح محلات، متغیر دسترسی به حمل‌و‌نقل عمومی بالاترین میانگین و متغیر کیفیت خیابان‌ها و کوچه‌ها دارای کمترین میانگین است.
در شاخص کیفیت بهداشت محیط، میزان رضایتمندی از جمع‌آوری زباله بالاترین میانگین و چگونگی دفع فاضلاب دارای کمترین میزان میانگین را داشته‌ است.
نتیجه‌گیری
افزایش جمعیت و مهاجرت‌های وسیع به شهرها موجب توسعۀ نگرش کمیت‌گرا به مسکن شده است، لذا این امر در نهایت باعث کاهش توجه به کیفیت محیط مسکونی شده است. این امر در کشور ما زمینه‌ساز ایجاد مسائل اجتماعی، اقتصادی و سیاسی بسیاری شده است. بنابراین این پژوهش با تعریف شاخص‌های مؤثر در محیط مسکونی (محیطی، اقتصادی، اجتماعی- فرهنگی، کالبدی و مدیریتی) در تلاش است تا بعد ذهنی شهروندان را از طریق پیمایش مورد سنجش قرار دهد. بررسی سنجش کیفیت محیط مسکونی از ابعاد مختلف نشان می‌دهد در برخی موارد میان آنچه ساکنان محیط مسکونی از محل زندگی خود درک می‌کنند، با آنچه که از نتایج سنجش عینی محیط به دست می‌آید، تفاوت‌هایی وجود دارد. معیارهای ارزیابی محیط مسکونی بر اساس شاخص‌های مورد استفاده در برنامه‌ریزی شهری تا حدود زیادی گویای ذهنیت شهروندان از فضا نیز است. به طور کلی نتایج پژوهش نشان داد میزان رضایت زنان از محلات مسکونی‌شان بیش از مردان است. میان مدت اقامت در محله مسکونی و سطح رضایت از کیفیت محله رابطۀ معناری وجود دارد. هر چه مدت اقامت افراد در محلات افزایش یابد، سطح رضایت از محلۀ سکونتی افزوده می‌شود. تنها معیارهای کالبدی و فیزیکی تعیین‌کنندۀ کیفیت محیط مسکونی نیستند، بلکه توجه به ایجاد بناهای پایدار و نوساز مطابق با ویژگی‌های اجتماعی، بومی، جوی و اقتصادی می‌تواند در بالا بردن سطح رضایت شهروندان از کیفیت محیط مسکونی‌شان بسیار مؤثر باشد. در نهایت انطباق کیفیت ذهنی و عینی محیط مسکونی در راستای یکدیگر راه‌حل کلیدی جهت ارتقای کیفیت کل محیط مسکونی مطرح می‌شود. 

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

The Comparative Approach of Urban Environment Quality with Emphasis on the Mental Image of Citizens of Tehran

نویسنده [English]

  • Farideh Khanmohammadi
Ph.D. in Urban Planning Geography, Islamic Azad University Research Science Unit, Tehran, Iran
چکیده [English]

Introduction
Nowadays, due to population growth, uncontrolled migration, horizontal urban development, and the intense demand for increased construction of residential units, there has been a disregard for the qualitative aspect of housing. The most significant issue observed in various areas of Tehran is that some neighborhoods have become the residence of high socioeconomic classes, while others are inhabited by the poor and low-income segments of society. The research aims to evaluate urban livability based on the different conditions of neighborhoods from the perspective of the residents in Tehran. In this regard, the quality of life and urban livability are considered one of the most important areas of urban studies in different countries, encompassing various social, environmental, and economic factors. Attention to these indicators in cities has gained significance as an effective tool for urban management and planning, ultimately determining the level of livability in cities. A quality living environment supports various human activities. The rapid growth of urbanization in recent decades has led to the decline of the values of these living environments in the old inner city areas, rendering them no longer capable of meeting human needs or providing suitable platforms for their activities. Some urban areas face significant challenges in terms of physical and environmental degradation, social deprivation, insecurity, unemployment, economic inequality, housing shortages, and traffic congestion, all of which severely reduce the quality of urban life. Nevertheless, policymakers and planners at international and national levels emphasize the capacity of cities to improve the quality of human life.
Materials and Methods
The present research is practical and falls under the descriptive-analytical type. The theoretical framework section of the study has been developed through information from existing statistics and documents in the library. The indicators and variables affecting the quality of the living environment in the current research, based on the study of foundations and research literature, are presented in Table 3. On the other hand, the data collection was conducted through field studies and the use of a questionnaire tool, which was designed based on the research indicators and variables. For data analysis, the SPSS 22 software was used. Descriptive statistics (frequencies) and inferential statistics (t-tests, analysis of variance, Pearson correlation coefficient, multiple regression analysis, and path analysis) were employed. The t-test and F-test were used to examine differences and path analysis was used to determine the impact of factors influencing the quality of the residential environment from the perspective of residents at the neighborhood level (Tajrish, North Narmak, and South Salsabil) in Tehran. Lastly, for spatial analysis, interpolation, and neighborhood classification, the ArcGIS 10.3 software was utilized.
Findings
Research findings have shown that there is a positive and direct relationship between the age of residents and their level of satisfaction. As their age increases, their satisfaction with living in the neighborhood also increases. There is a significant relationship between gender and the quality of the residential environment. Path analysis of factors influencing the quality of the residential environment from the perspective of citizens in three neighborhoods (Tajrish, Northern Narmak, and Southern Salsabil) in Tehran city reveals that social, economic, access to urban services and facilities, quality of public transportation, physical quality of neighborhoods, and environmental hygiene have the most influential effects, with the highest impact being 0.43 (social index) and the lowest impact being 0.06 (environmental hygiene index). Based on the results of the questionnaire distribution among residents of the three neighborhoods, the descriptive statistics of respondents are as follows: 41.9% of the sample population were women and 58.1% were men in response to gender questions. In terms of marital status, 23.7% of respondents were single and 73.3% were married. In terms of age, 6.6% of respondents were under 20 years old, 73.4% were between 21 and 40 years old, 14.9% were between 41 and 60 years old, and 5% were in the age group of 61 to 80 years old. Regarding education level, 1.2% were literate, 10.8% had elementary education, 31.9% had a diploma or pre-university education, 26.1% had post-secondary education, and 27.8% had a bachelor’s degree or higher education. In terms of occupation, 31.5% had government jobs and 68.5% were self-employment. According to the questionnaire results, 6.24% of the respondents had a monthly income of less than 3 million Tomans, 28.33% had an income between 3 and 6 million Tomans, 31.12% had an income between 6 and 10 million Tomans, 16.46% had an income between 10 and 13 million Tomans, and 10.95% had an income between 13 and 16 million Tomans, while 6.90% had an income above 13 million Tomans per month. In terms of duration of residence in the residential neighborhood, 18% had less than 10 years, 24% had between 10-15 years, and the rest had more than 15 years of residence history in the neighborhood. In terms of the economic index, the highest average is related to land prices, and the lowest average is related to neighborhood income. In the social index, the highest average is related to social participation, and the lowest average is related to social security. Among the variables related to the quality index of neighborhoods, the variable of building quality has the highest average and the variable of residential unit quality has the lowest average. In terms of access to urban services and facilities, the variable of access to services has the highest average and the variable of access to recreational facilities has the lowest average. In terms of quality of traffic and public transportation at the neighborhood level, the variable of access to public transportation has the highest average and the variable of street and alley quality has the lowest average. In the environmental hygiene index, satisfaction with waste collection has the highest average and sewage disposal has the lowest average.
Conclusion
The increase in population and extensive migration to cities has led to a quantitative approach to housing, ultimately resulting in a decline in attention to the quality of the residential environment. This has created various social, economic, and political issues in our country. Therefore, this research aims to define the effective indicators in the residential environment (environmental, economic, social-cultural, physical, and managerial) to assess the mental dimension of citizens through a survey. The assessment of the quality of the residential environment from different dimensions shows that in some cases, there are differences between what residents perceive about their living environment and the results obtained from objective measurements of the environment. The evaluation criteria for the residential environment largely reflect the citizens’ perception of space based on the indicators used in urban planning. In general, the research findings show that women are more satisfied with their residential neighborhoods than men. There is a significant relationship between the duration of residence in the neighborhood and the level of satisfaction with the neighborhood’s quality. As the duration of residence increases, the level of satisfaction with the neighborhood also increases. The determinants of the quality of the residential environment are not only physical and architectural criteria but also includes creating sustainable and innovative structures that align with social, cultural, environmental, and economic characteristics that can significantly improve residents’ satisfaction with the quality of their residential environment. Ultimately, aligning the mental and objective quality of the residential environment is a key solution to improving the overall quality of the residential environment.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Environment Quality
  • Livability
  • Neighborhood
  • Tehran City
[1] Musse, M A. Barona D. Rodriguez L M. Urban environmental quality assessment using remote sensing and census data. International Journal of Applied Earth Observation & Geoinformation2018; Vol.71; 95-108. https://doi.org/10.1016/j.jag.2018.05.010
[2] Tasnim S. Mahbu F. Biswas G. Haque, D M. Spatial indices and SDG indicator-based urban environmental change detection of the major cities in Bangladesh. Journal of Urban Management2022; 4(11); 519-529. https://doi.org/10.1016/j.jum.2022.09.004
[3] Pacione, M. Urban environmental quality, and human wellbeing—a social geographical perspective. Journal of Landscape& Urban Planing2003; Vol.65; 19-30. https://doi.org/10.1016/S0169-2046(02)00234-7
[4] Lejano R P. Urban Environmental Quality: Perceptions and Measures. Encyclopedia of Environmental Health2011; pp:541-548. https://doi.org/10.1016/B978-0-444-52272-6.00227-0
[5] Li Y. Li Y. Zhou, Y. ShiY. & Zhu, X. Investigation of a coupling model of coordination between urbanization and the environment. Journal of Environmental Management2012; 98(1), 127–133. https://doi.org/10.1016/j.jenvman.2011.12.025
[6] Ullah S. Ahmad K. Sajjad R U. Abbasi A M. Nazeer A. & Tahir A A. Analysis and simulation of land cover changes and their impacts on land surface temperature in a lower Himalayan region. Journal of Environmental Management2019; Vol. 245; 348–357. https://doi.org/10.1016/j.jenvman.2019.05.063
[7] Marans, R. Quality of urban life & environmental sustainability studies: Future linkage opportunities.Journal of Habitat International2014; 45(1); 47-52.https://doi.org/10.1016/j.habitatint.2014.06.019
[8] Khademi A, H. Jokar Sarhangi I. Assessing the quality of urban life, a case study, the worn-out fabric of Amol city. The fifth urban planning and management conference, University of Tehran2013;21-15. [In Persian].
[9] Dadashpour H.Roshani S. Identifying factors affecting the quality of the residential environment in old neighborhoods, case study: Sangalaj neighborhood of Tehran. Iranian-Islamic City Studies Quarterly, third year2012; (10), 68-73. https://www.sid.ir/paper/472680/fa.  [In Persian]
[10] Rezvani M R. Matkan, A Ak. Mansoorian, H Sattari. M H. Development and measurement of urban quality of life indicators, Noorabad city of Lorestan, Journal and regional urban studies 2009; first year, second issue. https://sid.ir/paper/153026/fa. [in Persian]
[11] Khurshid Dost A. Ozsoee A. Mohammadzadeh R. Quality assessment model for Housing, A case study on outdoor space in Istanbul2010; Journal of geographical research2010; (43), 119-134. [In Persian].
[12] Firouzi MA. Nemati M. Daripour N. Measurement and evaluation of quality of life indicators in Mehr Housing Project, case study: Omidiyeh city, Journal of Geography and Environmental Studies third year2014; (11), 49-62.[in Persian].
[13] Samii M. Rafiei, H, Amini, M, Akbarian, M. Iran’s social health, consensus-based definition to evidence-based index; Journal of Iran’s social issues, first year2010; https://jspi.khu.ac.ir/article-1-240-fa.html. [In Persian]
[14] Yuliastuti N. Saraswati N. Environmental Quality in Urban Settlement: The Role of Local Community Association in East Semarang Sub-District. Journal of Procedia - Social and Behavioral Sciences2014; Vol.135;31-35. https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2014.07.321
[15] Golkar K.Creating a sustainable place: Reflections on the theory of urban design. Publications of Shahid Beheshti University2011..[in Persian]
[16] Rahimi L. Sabouri S. The effect of climate on citizens’ mental schemas in the perception of urban space, a case example: Il Goli Park, Tabriz. Journal of Geography and Environmental Planning2018; 29(71), 110-91. https://gep.ui.ac.ir/article_23121.html.  [in Persian]
[17] Lynch K. The face of the city. Tran Manouchehr M, Tehran University PressStatistical Center of Iranو Statistical blocks of Tehrancity, 2016..[in Persian].
[18] Habib F. Exploration in the meaning of the shape of the city. Journal of Fine Arts Journal2006; No. 25, 5-14. https://jhz.ut.ac.ir/article_12304.html. [in Persian]
[19] Arzhengi H. Mohammadi. Evaluation of the urban environment quality; (Case Study: Region 4 of Ardabil City). Journal of Sustainlable Development of Geographical Environment 2019; 2(3):118 . doi: 10.52547/SDGE.2.3.1. [In Persian]
[20] Joseph, M., Wang, F., Wang, L., GIS-based assessment of urban environmental quality in Port-au-Prince,Haiti. Journal of Habitat International 2014; Vol.41; 33- 40.https://doi.org/10.1016/j.habitatint.2013.06.009
[21] Ghyathvand E.The effect of social capital on the quality of life of urban residents, Journal of Consulting Engineer Quarterly2009; 45. https://sid.ir/paper/464753/fa. [in Persian].
[22] Rivm.In: bouwman , A , Van Kamp , workshop Livability. Utrecht: Ministry of Housing, Physical planning and the Environment 2002.
[23] Nichol, J., Wong, M.S., (2005). Modeling urban environmental quality in a tropical city. The Journal of landscape &urban planing 2005; Vol.73; 49-58. https://doi.org/10.1016/j.landurbplan.2004.08.004
[24] Tahari F. HosseinParviz Ajlali, MN. Evaluation of the quality of the environment of Rasht city from the point of view of diversity-oriented urban planning (with emphasis on the four social groups of women, the able-bodied, the elderly and children). Journal of Urban Planning Geography Research2021; 9(3), 801-833. https://jurbangeo.ut.ac.ir/article_83059.html. [in Persian].
[25] Soltani L.Darabi, M.Evaluation of the quality of the environment in the historical neighborhoods of the cities (case study: Neferabad Shahrari neighborhood). Journal of Human Geography Research Q uarterly 2016;48(3), 439-42. https://jhgr.ut.ac.ir/article_51980.html. [in Persian].
[26] Habibi M.Ahri Z.Lalehzar A promenade from gardento Avenue entertainment arena, from the garden to the street 2007; Journal of Fine Arts2007; Volume 34,number 1. https://jhz.ut.ac.ir/article_19405.html. [in Persian].
[27] Schmit R. Considering social capital in quality of life assessment: concept and measurement, Journal of Social Indicators Research2002; (58), 403 – 428. https://doi.org/10.1023/A:1015752320935
[28] Azizi, M MA. Sustainable Residential Neighborhood: A Case Study of North Narmak, Journal of Fine Arts2006; No. 27, pp. 35-46. [in Persian].
[29] Pour Jafar M,R. Kokb, A, Tagvai A. Planning the quality of urban life in urban centers. Journal of Urbanization Essays 2005; (12), 6-13. https://sid.ir/paper/444957/fa. [in Persian].
[30] Lotfi S. Faraji Molaei, A, Manouchehri, A, Azimi, A. Analysing Urban Quality of Life Using Entropy Method and SAW Technique Case Study: Urban Texture of Miyandoab, Journal of Geography and Land Survey Quarterly 2011; first year, (1), 69-86.[in Persian].
[31] Bagheri N. Razovian, M,T. Tawaklinia J. The role of urban management in a sustainable tourism Development in Tajrish neighborhood. Journal of Quarterly of Geography & Regional Planing 2018; 11(4), 17-37. https://www.jgeoqeshm.ir/article_99079.html. [in Persian].
[32] Shamaei A. Fasihi, H, Delfan Nasab, M. Identifying driving factors in the regeneration and development of Tajrish neighborhood tourism. Journal of Applied Research in Geographical Sciences2023; 23(68), 61-79. doi: 10.52547/jgs.23.68.61.  [in Persian].
[33] Sinafar A. Partovi, P, Shkohi, M. Examining the role of permeability in improving the quality of the neighborhood environment (case study: Narmak). Journal of City Identity2015; 9(21), 91-100 https://hoviatshahr.srbiau.ac.ir/article_7649.html. [in Persian].
[34] Ansari T.Tavakolinia J.Azizpour F.Spatial analysis of the urban environmental quality to hazards reduction by the citizens’ perspective;(Case Study:Distirict 18 , Tehran Metropolitan).Journal of Environment Hazards management2016; 4(1), 61-43. https://jhsci.ut.ac.ir/article_63054.html.[In Persian]
[35] Tabanakhet M. Kiavarz M, M. Nissani S. Najmeh. M Laebat. Ali Darvishi Balorani, ASpatio-temporal modeling of urban environment quality. Journal of Human Geography Research Quarterly 2019; 51(1), 247-229. Doi: 10.22059/JHGR.2018.249566.1007615. [in Persian].
[36] Kharazmi, Sh. Quality of life and the requirements of the digital age in Iran 2004; Dunya Ekhtaz newspaper. 49. [in Persian]
[37] Jahanbani Rad N. Partovi P. A comparative study of the quality of the environment in urban neighborhoods, with the approach of sustainable development of the researched area: the streets and Ilgali neighborhoods of Tabriz; Scientific Journal of Architecture and Urban Planning2011, No. 6, 25-
[38] Rezai Khobushan, R. Nemati Mehr, M.Spatial Planning to Improve the Quality of the Housing Environment based on an Assessment of Residents’ Satisfaction; Case Study Hesa Mehr Housing, Pardis New Town.Journal of Safe2021;31(94), 96-79. https://doi.org/10.52547/sofeh.31.3.79.[In Persian].
[39] Qalandarian I. Rafiyan M. Explanation of the environmental quality model in the regeneration of the Iranian Islamic city. Iranian-IslamicCitYStudiesQuarterly2018;9(34),58-49 https://sid.ir/paper/177416/fa. [In Persian]. 
[40] Kakavand E. Barati, N, Aminzadeh Goharrizi, B. Comparative Assessment of Mental Image of Citizens with Planners to Quality of the Urban Environment (Case study: Qazvin Distressed Area). Bagh Nazar Quarterly2013; 10(25). 101-11..[in Persian].
[41] Meshkini, Kh. A. Portahari, M. Nowrozi, M. Sabjective Indexes Assessment of Environmental Quality In Deteriorated Textures (Case Study: Abkouh Neighborhood, Mashhad). Journal of Geography and Planning2017; 20(58), 279-259.[in Persian]
[42] Juntti, M. Costa H. Nascimento N. Urban environmental quality and wellbeing in the context of incomplete urbanisation in Brazil: Integrating directly experienced ecosystem services into planning. Journal of Progress in Planning2021;Vol.143. https://doi.org/10.1016/j.progress.2019.04.003
[43] Krishnan S., Firoz M. Regional urban environmental quality assessment and spatial analysis. Journal of Urban Management2020;Vol. 9(2); 191-204. https://doi.org/10.1016/j.jum.2020.03.001.
[44] Li N. Feng C. Shi B. Kang R. & Wendong Wei.Does the change of official promotion assessment standards contribute to the improvement of urban environmental quality?. Journal of Cleaner Production2022; Vol. 34. https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2022.131254
[45] Panagopoulos T. Duque J A. Dan\ M B. Urban planning with respect to environmental quality and human well-being.Journal of Environmental Pollution2015; Vol.2008; 137-144. https://doi.org/10.1016/j.envpol.2015.07.038
[46] Stossel Z. Kissinger M. Meir A. Assessing the state of environmental quality in cities - A multicomponent urban performance (EMCUP) index. Journal of Environmental Pollution2015; Vol.206; 679-687. https://doi.org/10.1016/j.envpol.2015.07.036