ایراندوست، ک (1389). سکونتگاههای غیررسمی و اسطوره حاشیهنشینی. تهران: سازمان فناوری اطلاعات و ارتباطات شهرداری تهران.
ایراندوست، ک،
اعظمی، م،
تولایی، ر (1393). «شاخصهای تعریف و تعیین سکونتگاههای غیررسمی در ایران».
مطالعات و پژوهشهای شهری منطقهای، 6 (21)، 43ـ 60.
بهمنی، س، همتی، ر، ملتفت، ح، ایزدی جیران، ا (1397). «
مرور نظاممند مطالعات انجامشده در زمینۀ حاشیهنشینی (1375 تا 1396)». رفاه اجتماعی، 18 (71)، 85ـ 134.
ترکمننیا، ن (1397). آیندهپژوهی الگوی گسترش سکونتگاههای غیررسمی در کلانشهر مشهد. رسالۀ دکتری رشتۀ جغرافیا و برنامهریزی شهری. گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکدۀ برنامهریزی و علوم محیطی، دانشگاه تبریز.
ترکمننیا، ن، قربانی، ر، خوارزمی، ا (1397). «ارزیابی سیستمی عوامل شکلگیری و گسترش سکونتگاههای غیررسمی کلانشهر مشهد».
جغرافیا و توسعۀ فضای شهری، 5 (2)، 23ـ 42.
ثمره هاشمی، م، باقری، ع (1399). «ارزیابی یکپارچه سامانههای منابع آب مبتنی بر نگرش سیستمی». تحقیقات منابع آب ایران، 16 (1)، 212ـ 228.
خطیبی، ع، دانهکار، ا، پورابراهیم، ش، وحید، م (1394). «معرفی مدل DPSIR و قابلیت کاربرد آن در تصمیمگیریهای محیط زیستی».
انسان و محیط زیست، 13 (4)، 65ـ 79.
زبردست ، ل،
حیدری، ا، صالحی، ا (1396). «ارائۀ برنامهریزی یکپارچۀ محیط زیستی پسماند با استفاده از چارچوب نیروی محرکه، فشار، وضعیت، اثر و پاسخ (DPSIR)، مطالعۀ موردی: کلانشهر تهران».
پایداری، توسعه و محیط زیست، 4 (3)، 55ـ 68.
شاهی، ا، زبردست، ل، صالحی، ا، صالحی، ر (1397). «تحلیل عوامل مؤثر در وضعیت محیط زیست انسانی شهر تهران بر اساس مدل DPSIR».
پژوهشهای جغرافیای انسانی، 50 (2)، 277ـ 295.
شرکت آب منطقهای خراسان رضوی، اطلاعات آماری (https://www.khrw.ir/).
رهنما، م (1397). سند توسعۀ محیط زیست کلانشهر مشهد. مشهد: معاونت محیط زیست و خدمات شهری مشهد، دانشگاه فردوسی مشهد.
کریمی، م (1399). آمارنامه شهر مشهد، سال 1398. به سفارش شورای اسلامی شهر مشهد. مشهد: سازمان فرهنگی تفریحی شهرداری مشهد، انتشارات بوی شهر بهشت.
صرّافی، م (1381). «به سوی نظریهای برای ساماندهی اسکان غیررسمیـ از حاشیهنشینی تا متن شهرنشینی». هفتشهر، 3 (8)، 5ـ 11.
صرّافی، م (1387). «ساماندهی سکونتگاههای غیررسمی کشور در پرتو حکمروایی خوب شهری». هفت شهر، 2 (24ـ23)، 4ـ 13.
یوسفی، ح، تقوی، ل، آقامرادی، غ (1400). روش تحقیق در محیط زیست. چاپ سوم، تهران: نشر تالاب.
Arefi, M. (2018). Learning from informal settlements in Iran: models, policies, processes, and outcomes. New York: Palgrave MacMillan.
Carr, E. R., Wingard, P. M., Yorty, S. C., Thompson, M. C.,. Jensen N. K , Roberson, J (2007). “Applying DPSIR to sustainable development”.
International Journal of Sustainable Development & World Ecology, 14(6), 543ـ555, DOI:
10.1080/13504500709469753.
EEA (1999). Environmental Indicators: Typology and Overview. Technical Report No.25, European Environment Agency, Copenhagen, Denmark.
Kazuva, E.; Zhang, J.; Tong, Z.; Si, A.; Na, L. (2018). “The DPSIR Model for Environmental Risk Assessment of Municipal Solid Waste in Dar es Salaam City”, Tanzania.
Int. J. Environ. Res. Public Health,
15(8), 1692;
https://doi.org/10.3390/ijerph15081692.
Liu, S.; Ding, P.; Xue, B.; Zhu, H.; Gao, J. (2020). “Urban Sustainability Evaluation Based on the DPSIR Dynamic Model: A Case Study in Shaanxi Province, China”.
Sustainability,
12(18), 7460;
https://doi.org/10.3390/su12187460.
Masera, G., Tadi, M. (eds), (2020). Environmental Performance and Social Inclusion in Informal Settlements; A Favela Project Based on the IMM Integrated Modification Methodology. Switzerland: Springer Nature.
Mohammadizadeh, M., Karbassi, A., Nabi Bidhendi, G., Abbaspour, M. (2016). “Integrated environmental management model of air pollution control by hybrid model of DPSIR and FAHP”. Global Journal of Environmental Science and Management, 2(4), 381ـ388. doi: 10.22034/gjesm.2016.02.04.007.
Mohanty M. (2019). Challenges of Informal Urbanization. In: Leal Filho W., Azul A., Brandli L., Özuyar P., Wall T. (eds) Sustainable Cities and Communities. Encyclopedia of the UN Sustainable Development Goals. Springer, Cham. https://doi.org/10.1007/978ـ3ـ319ـ71061ـ7_53ـ1.
Narayan, D. (2002). Empowerment and Poverty Reduction: A Sourcebook. Washington, DC: The World Bank press.
Nassar, D.M., Elsayed, H.G. (2017). From Informal Settlements to sustainable communities.
Alexandria Engineering Journal,
57(4), 2367ـ2376. doi:
10.1016/j.aej.2017.09.004.
Ness, B., Anderberg, S., Olsson, L. (2010). “Structuring Problems in Sustainability Science: The MultiLevel DPSIR Framework”. Geoforum, 41, 479–488. doi:10.1016/ j.geoforum.2009.12.005.
OECD (2001). OECD Environmental Indicators. Organization for Economic Cooperation and Development, Paris, France.
Tracy,
S. J. (2020).
Qualitative Research Methods: Collecting Evidence, Crafting Analysis, Communicating Impact, 2nd Edition. John Wiley & Sons, Hoboken, USA.
UNـHabitat III (2016).
Issue paper on informal settlements, United Nations conference on housing and sustainable urban development, Paper 22, New York, 31 May 2015.
https://unhabitat.org/habitatـiiiـissueـpapersـ22ـ informalـsettlements/. Accessed 5 June 2018.
