اذانی, م؛ مختاری ملکآبادی، ر؛ مولایی، ش. (1392). «بررسی شاخصهای توسعۀ پایدار محلهای منطقۀ 13 اصفهان» برنامهریزی فضایی، 3(2)، 119-142.
اکبرپور سراسکانرود، م، محمدپور، ص، یعقوبی، ر. (1388). «چیستی و چرایی مفهوم تجدید حیات شهری»، مسکن و محیط روستا،28(128)، 84-92
آقا ملایی، ر. (1396). «تجدید حیات شهری با رویکرد فرهنگی»، فصلنامۀ منظرـ9(39)،50-59.
پایوند، ا. (1387). «بهکارگیری رهیافت نوزایی شهری در یک محله دچار افت شهری، نمونۀ موردی: محلۀ فرحزاد تهران»، پایاننامۀ کارشناسی ارشد رشتۀ برنامهریزی شهری و منطقه ای، دانشگاه شهید بهشتی.
حسینی، ع. (1386). «بهکارگیری رهیافت تجدید حیات در محلات شهری، نمونۀ موردی: محلۀ عودلاجان»، پایاننامۀ کارشناسی ارشد برنامهریزی شهری، دانشکدۀ معماری و شهرسازی
خطیبی، م. (1392). «کاربرد فرایند برنامهریزی اختیار راهبردی به عنوان رهیافتی در برنامهریزی تجدید حیات شهری در ساماندهی الگوهای رفتاری شهروندان»، پژوهشهای جغرافیایی انسانیـ 47(3)، 439-450.
داودپور, ز؛ بابایی، ر. (1392). «رویکرد توسعۀ پایدار محلهای در فرایند برنامهریزی شهری»، اولین همایش ملی شهرسازی و معماری در گذر زمان.
رضازاده, ر؛ محمدی ف؛ رفیعیان، م.(1392). «نقش رویکرد داراییمبنا در توسعة پایدار محلی». باغ نظر، 10(25)، 39-48.
رمضانی روشن، سیده عذرا. (1395). «بررسی تجارب تجدید حیات شهری بافت تاریخی» دانشگاه شهید بهشتی، 13(44)،-14.
شاطریان، م، اکبری ارمکی، ز. (1393). «رهیافت تجدید حیات شهری در راستای کاهش فرسودگی و فقر شهری»، جغرافیا. 13(44)، 120-142.
ضیاء خواه، س. (1380). «بهکارگیری رهیافت تجدید حیات شهری: نمونۀ موردی شهرک کیانشهر»، پایاننامۀ کارشناسی ارشد، دانشگاه شهید بهشتی
طرح تفصیلی منطقۀ 7 شهر تهران، 1384
طوسی اردکانی، آ، لک، آ. (1398). «ارائۀ چارچوب مفهومی تجدید حیات پایدار شهری با کاربست شبکههای سبز در بافتهای روستاـ شهری»، گفتمان طراحی شهری. 1(4)، 21-27.
عبدالهی, ع ؛ شرفی، ح ؛ سلیمانی دامنه، م.(1396). «سنجش مطلوبیت پیادهمداری بر اساس مؤلفههای کیفی پیادهروی»، جغرافیا و برنامهریزی،23(67)، 197-221.
علوی, س؛ پورطاهری، م.؛ صابری، ع. (1393). «الزامات توسعة پایدار و ارزیابی توسعة پایدار محلهای (مطالعة موردی: محلة اکباتان منطقة 5 شهر تهران)» پژوهشهای جغرافیای انسانی. 49(1)، 19-34.
فنی, ز؛ صارمی، ف. (1391). «رویکرد توسعۀ پایدار محلهای در کلانشهر تهران»، جغرافیا و توسعه.6(1)،35-55.
محمدی, ع؛ رفیعی، ف. (1395). «بررسی نقش برنامهریزی محلهمبنا در تحقق توسعة پایدار محلهای»، پژوهشهای جغرافیای برنامهریزی شهری.4(3)،347-368.
مرادی مسیحی، و. (1384). برنامهریزی استراتژیک و کاربرد آن در شهرسازی ایران: نمونۀ موردی کلانشهر تهران، انتشارات پردازش و برنامهریزی شهری
ورمزیاری, م؛ ذاکر حقیقی، ک. (1395). «حملونقل و توسعۀ پایدار» سومین کنفرانس بینالمللی پژوهشهای نوین در عمران، معماری و شهرسازی برلین ـ آلمان.
Ragheb, a, Aly, r, Ahmed,gh. (2021). "Toward sustainable urban development of historical cities: Case study of Fouh City, Egypt", Ain Shams Engineering Journal.
Jane,a, Felipe Simoes,a (2021). "Assessing the urban sustainable development strategy: An application of a smart city services sustainability taxonomy", Ecological Indicators, Volume 127.
Roberts, p. and sykes, H.(2000), "urban regeneration a hand bool", sage publication.
Seo,JـK(2002), "Reـurbanization in Regenerated Areas of Manchester and Glasgow: New Residents and Problems of Sustainability", Cities, Volume 19, 113(121).
Taherkhani, r , Hashempou, n, Lotf, m (2020). "Sustainableـresilient urban revitalization framework: Residential buildings renovation in a historic district", Journal of Cleaner Production, Volume 286.
UNEP(2004) "Guidelines for urban regeneration in the Mediterranean region", priority Actions Program Regional Activity Centre, 11(16).
