مرکز مطالعات و برنامهریزی شهر تهراناقتصاد و برنامه ریزی شهری2821-21187920261122Strategic analysis of the socio-semantic system of space towards enhancing collective identity and revitalizing the Kan River Valley and Javanmardan Park, Tehranتحلیل راهبردی نظام معنایی ـ اجتماعی فضا در جهت ارتقای هویت جمعی و احیای روددرۀ کن و بوستان جوانمردان تهران41724386310.22034/uep.2026.576170.1848FAمحمدمهدیپورحسن مهرزنجانیدانش آموختۀ کارشناسی ارشد، گروه مهندسی احیای مناطق خشک و کوهستانی، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران0000-0001-8174-6784حسینآذرنیونداستاد گروه مهندسی احیای مناطق خشک و کوهستانی، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران0000-0003-0024-9060آرشملکیاناستاد گروه مهندسی احیای مناطق خشک و کوهستانی، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران0000-0001-8174-6784Journal Article20260217Urban river valleys possess significant potential for strengthening collective identity. However, physical and engineering-oriented approaches in restoration projects often lead to a disconnection among the spatial, social, and perceptual dimensions of a place. This study aims to analyze the socio-spatial mechanisms influencing the regeneration of collective identity in the Kan River Valley restoration project, emphasizing Javanmardan Park. The theoretical framework relies on Lefebvre’s production of space theory, examining the socio-semantic structure through a three-layer model: physical-spatial, social-activity, and perceptual-meaningful dimensions. This applied, descriptive-analytical research collected data via documentary studies, field observations, and a survey of 30 urban experts. The primary instrument was a 24-item SWOT questionnaire using a five-point Likert scale, with reliability confirmed by a Cronbach’s alpha of 0/70. Findings indicate that the river’s ecological dynamism and the historical-cultural background of the Kan district are key strengths. In contrast, concrete riverbed channelization, spatial discontinuity, and unsafe urban pockets are the main weaknesses. Developing green corridors and nature-based tourism are major opportunities, while flood risks and social vulnerabilities pose significant threats. The strategic analysis places the area in an aggressive (SO) position, enabling active leverage of strengths to capitalize on development opportunities. Consequently, the core strategy proposes creating a cultural-ecological corridor along the Kan River valley connected to Javanmardan Park. This approach aims to reinforce the linkage between nature, social activities, and the semantic layers of space, ultimately regenerating the collective identity.روددرههای شهری به عنوان بستر تلاقی عناصر طبیعی و فعالیتهای اجتماعی، ظرفیت قابل توجهی برای تقویت هویت جمعی دارند. با اینحال، غلبۀ رویکردهای کالبدی ـ مهندسی در بسیاری از پروژههای احیا، اغلب به گسست ابعاد فضایی، اجتماعی و معنایی منجر شده است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل مکانیسمهای اجتماعی ـ فضایی مؤثر بر بازآفرینی هویت جمعی در طرح احیای روددرۀ کن و با تمرکز بر بوستان جوانمردان انجام شده است. چارچوب نظری مبتنی بر نظریۀ «تولید فضا» لوفور بوده و نظام فضا در مدلی سهلایه (کالبدی ـ فضایی، اجتماعی ـ فعالیتی و معنایی ـ ادراکی) تحلیل شد. این پژوهشِ کاربردی و توصیفی ـ تحلیلی، دادههای خود را از طریق مطالعات اسنادی، مشاهدات میدانی و پیمایش ۳۰ نفر از خبرگان برنامهریزی و طراحی شهری گردآوری کرد. ابزار اصلی، پرسشنامۀ ۲۴ گزارهای SWOT با طیف لیکرت بود که پایایی آن با آلفای کرونباخ 0/70 تأیید شد. یافتهها نشان میدهد پویایی زیستی و پیشینۀ تاریخی ـ فرهنگی بافت کن از مهمترین قوتها، و کانالیزه شدن بستر رودخانه، گسست فضایی و فضاهای بیدفاع از ضعفهای اصلی هستند. توسعۀ کریدورهای سبز و گردشگری فرصتهایی کلیدی و مخاطرات سیلاب و آسیبهای اجتماعی تهدیدهای جدی محسوب میشوند. نتایج تحلیل راهبردی بیانگر قرارگیری محدوده در موقعیت تهاجمی (SO) است که امکان بهرهگیری از قوتها برای جذب فرصتهای توسعه را فراهم میکند. راهبرد محوری پژوهش، ایجاد گذرگاه فرهنگی ـ طبیعی در امتداد روددرۀ کن و اتصال آن به بوستان جوانمردان است تا از طریق پیوند میان طبیعت، فعالیتهای اجتماعی و لایههای معنایی، هویت جمعی بازآفرینی شود.https://www.juep.net/article_243863_4b51b25284128e793a0cdc5d4a539897.pdfمرکز مطالعات و برنامهریزی شهر تهراناقتصاد و برنامه ریزی شهری2821-21187920261122Analysis of emerging trends in sustainable transportation: designing a framework for the transformation of urban transportation policy and planning modelsتحلیل روندهای نوظهور در حملونقل پایدار: طراحی چارچوبی برای تحول مدلهای سیاستگذاری و برنامهریزی حملونقل شهری184024395510.22034/uep.2026.577735.1853FAمصطفیبهزادفراستاد گروه شهرسازی، دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران0000-0003-2882-694Xشهریاررضاییکارشناسی ارشد برنامهریزی شهری، گروه شهرسازی، دانشکدۀ معماری و هنر، دانشگاه گیلان، رشت، ایران0009-0003-3625-0538مریمترکمندانشجوی دکتری شهرسازی، دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران0009-0007-4254-5075فاطمهرزاقیکارشناسی ارشد، گروه برنامهریزی شهری، دانشکدۀ هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران0009-0004-5131-4277Journal Article20260223Sustainable transportation, as one of the fundamental pillars of sustainable development, plays a significant role in reducing environmental impacts and improving the quality of life. The present study aimed to identify scientific trends, detect research gaps, and reveal emerging directions in sustainable transportation studies. This research adopts a bibliometric approach. The data were retrieved from the Scopus database through a systematic search covering the period from 2000 to 2024. In the initial stage, 1,522 records were identified. After removing 87 duplicate documents, 1,435 records remained for the preliminary screening stage. Subsequently, based on the review of titles and abstracts, 1,018 irrelevant documents were excluded. Following a full‑text assessment of the remaining 418 records, a total of 269 articles were selected for the final analysis. The analyses included co‑word, co‑authorship, and co‑citation analyses, and conceptual maps, as well as scientific clusters were generated using VOSviewer and SciMAT software. The findings indicate that the literature on sustainable transportation is concentrated in several major conceptual clusters. The most prominent themes include sustainable urban transportation planning, reduction of transportation‑related emissions, and the development of clean technologies, particularly electric vehicles. In terms of scientific output, the United States and China were identified as the leading contributors in this field. At the institutional level, Arizona State University, Colorado State University, and Sharif University of Technology emerged as the most prominent research institutions in sustainable transportation studies. The results also highlight the growing attention to emerging topics such as electric vehicles and shared mobility systems. However, areas such as rural transportation sustainability and social equity in transportation have received comparatively limited attention, indicating the presence of notable research gaps in this field.حملونقل پایدار به عنوان یکی از ارکان اصلی توسعۀ پایدار، نقش مهمی در کاهش پیامدهای زیستمحیطی و ارتقای کیفیت زندگی دارد. مطالعۀ حاضر با هدف شناسایی روندهای علمی، کشف شکافهای پژوهشی و آشکارسازی مسیرهای نوظهور در مطالعات حملونقل پایدار انجام شده است. این پژوهش با رویکرد علمسنجی انجام شده است. دادههای پژوهش از پایگاه Scopus و از طریق جستوجوی نظاممند در بازۀ زمانی ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۴ استخراج شد. در مرحلۀ نخست ۱,۵۲۲ رکورد بازیابی شد که پس از حذف ۸۷ مدرک تکراری، ۱,۴۳۵ رکورد برای غربالگری اولیه باقی ماند. در ادامه، بر اساس بررسی عنوان و چکیده، ۱,۰۱۸ سند نامرتبط حذف شد و در نهایت، با بررسی متن کامل ۴۱۸ مدرک، ۲۶۹ مقاله برای تحلیل نهایی انتخاب شد. تحلیلهای انجامشده شامل همواژهای، همتألیفی و هماستنادی بوده و نقشههای مفهومی و خوشههای علمی با استفاده از نرمافزارهای VOSviewer و SciMAT ترسیم شد. یافتهها نشان میدهد ادبیات حملونقل پایدار در چند خوشۀ مفهومی اصلی متمرکز است که مهمترین آنها شامل برنامهریزی حملونقل شهری پایدار، کاهش انتشار آلایندههای حملونقلی و توسعۀ فناوریهای پاک بهویژه وسایل نقلیۀ برقی میشود. از نظر تولید علمی، ایالات متحده و چین بیشترین سهم انتشار را داشتهاند و در سطح نهادی نیز دانشگاه ایالتی آریزونا، دانشگاه ایالتی کلرادو و دانشگاه صنعتی شریف از مراکز پیشرو شناسایی شدند. همچنین، روندهای نوظهوری مانند وسایل نقلیۀ برقی و سامانههای تحرک اشتراکی مورد توجه فزاینده قرار گرفتهاند، در حالی که موضوعاتی نظیر پایداری حملونقل روستایی و عدالت اجتماعی در حملونقل کمتر بررسی شدهاند و نشاندهندۀ وجود شکافهای پژوهشی در این حوزه هستند.https://www.juep.net/article_243955_fdefc309c619ad4138864fdab7d06dd1.pdfمرکز مطالعات و برنامهریزی شهر تهراناقتصاد و برنامه ریزی شهری2821-21187920261122A systematic review and scientometric analysis of urban heat island research: Trends, gaps, and perspectivesمرور نظاممند و تحلیل علمسنجی پژوهشهای جزایر گرمایی شهری: روندها، شکافها و چشماندازها426424273510.22034/uep.2026.557763.1771FAهادیرضایی راداستادیار گروه شهرسازی، دانشکدۀ هنر و معماری، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران0000-0003-3892-4789سباشیخیدانشآموختۀ دکتری شهرسازی، دانشکدۀ هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایرانسحرفلاح برزگردانشجوی کارشناسی گروه شهرسازی، دانشکدۀ هنر و معماری، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایرانJournal Article20251110The urban heat island (UHI) phenomenon is one of the major challenges arising from urbanization and climate change, adversely affecting public health, energy consumption, and urban resilience. This study presents a systematic review combined with a scientometric analysis to organize existing knowledge, map research trends, and identify the factors contributing to the intensification of urban heat islands. Data were collected using relevant search terms from the Web of Science, Scopus, and Google Scholar databases. VOSviewer software was used to analyze the knowledge structure and visualize co-occurrence, co-authorship, and co-citation networks. A qualitative sample review was conducted to extract spatial and functional indicators. The results indicated that the number of publications increased steadily between 1999 and 2025, with a marked acceleration observed after 2018. Countries such as China, the United States, and Australia accounted for the largest share of publications. Keyword cluster analysis revealed four major thematic domains: urban climate and health, temperature and remote sensing, urban design and form, and mitigation strategies. In total, 23 influential spatial–functional indicators were identified, among which vegetation cover, impervious surface density, and albedo were found to be the most significant. The findings provide practical recommendations for mitigating urban heat island effects at both local and regional scales, prioritizing urban interventions, and supporting policymakers and urban planners in developing more climate-responsive urban environments.پدیدۀ جزایر گرمایی شهری (Urban Heat Island) یکی از چالشهای مهمِ ناشی از شهرنشینی و تغییرات اقلیمی است که سلامت عمومی، مصرف انرژی و تابآوری شهرها را تضعیف میکند. این پژوهش با هدف ساماندهیِ دانش موجود، ترسیم روندهای پژوهشی و شناسایی عوامل مؤثر بر تشدید جزایر گرمایی، یک مرور سیستماتیک همراه با تحلیل علمسنجی را ارائه میکند. دادهها با عبارتهای کلیدی مرتبط از پایگاههای Web of Science، Scopus و Google Scholar استخراج شد. برای تحلیل ساختار دانش و مصورسازی شبکههای همرخدادی، همنویسندگی و هماستنادی، از نرمافزار VOSviewer استفاده شد و مرور کیفی نمونهای برای استخراج شاخصهای فضایی و عملکردی به کار گرفته شد. نتایج نشان میدهد انتشار مطالعات طی سالهای ۱۹۹۹ تا ۲۰۲5 روندی افزایشی داشته و از ۲۰۱۸ به طور محسوسی شتاب گرفته است. کشورهایی مانند چین، ایالات متحده و استرالیا، بیشترین سهم نشر در این حوزه را دارند. تحلیل خوشهای کلیدواژهها، چهار محور مفهومی شامل اقلیم و سلامت شهری، دما و سنجش از دور، طراحی و شکل شهر، و راهکارهای تعدیلی را نمایان ساخت. در مجموع، ۲۳ شاخص فضایی ـ عملکردی مؤثر بر جزایر گرمایی شناسایی شد که پوشش گیاهی، تراکم سطوح نفوذناپذیر و آلبدو از مهمترینِ آنهاست. یافتههای پژوهش پیشنهادهایی عملی برای کاهش اثرات جزایر گرمایی در مقیاس محلی و منطقهای، پیشنهادهای اولویتبندی مداخلات شهری و راهنمایی برای سیاستگذاران و طراحان شهری ارائه میکنند.https://www.juep.net/article_242735_14008d682c6bbb090df5324f3dac5fc5.pdfمرکز مطالعات و برنامهریزی شهر تهراناقتصاد و برنامه ریزی شهری2821-21187920261122Analysis of the socio-economic effects of wide sidewalks on the revitalization of deteriorated neighborhood centers (Case study: Feyzabad neighborhood, Kermanshah)تحلیل اثرات اقتصادی ـ اجتماعی پیادهروهای گسترده بر احیای مراکز محلات فرسوده (مطالعۀ موردی: محلۀ فیضآباد کرمانشاه)667923911510.22034/uep.2026.562264.1789FAسحرطوفاندانشیار گروه معماری، دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه آزاد اسلامی تبریز، تبریز، ایرانبهنامشیرویه زاددانشجوی دکتری معماری، گروه معماری و شهرسازی، دانشگاه آزاد اسلامی تبریز، تبریز، ایران0000-0003-0719-5886Journal Article20251126This research analyzes the socio-economic effects of implementing wide sidewalks on the revitalization of the Feyzabad neighborhood center in Kermanshah. As identity jewels of cities, deteriorated urban centers are crucial for social cohesion and the continuity of urban life, with their revival ensuring local economic dynamism and strengthened social capital. The study employs a mixed-methods approach, combining quantitative and qualitative data collection through a field survey. A researcher-developed questionnaire, completed by 365 residents and local business owners, was used in conjunction with direct observation and document analysis. The instrument’s validity and reliability were confirmed, with a Cronbach’s alpha coefficient of 0.87. Data analysis using SPSS software involved descriptive statistics and Pearson’s correlation test. Descriptive results highlighted “local business boom” and “increase in real estate value” as the highest-rated economic components, whereas “social life dynamics” and “maintaining neighborhood identity” were paramount in the social dimension. The correlation analysis demonstrated a very strong and statistically significant positive relationship between the wide sidewalk project and overall neighborhood revitalization. The correlation coefficient was 0.91 for economic factors and 0.87 for social factors, both significant at the 0.01 level. In summary, the findings conclusively validate the pedestrianization strategy as a highly effective and integrated measure for driving the socio-economic revitalization of deteriorated urban neighborhoods.مراکز محلات فرسوده، به عنوان نگینهای هویتی شهرها، نقشی بیبدیل در انسجام اجتماعی و تداوم حیات شهری ایفا میکنند. احیای این کانونها تضمینکنندۀ پویایی اقتصادی و تقویت سرمایههای اجتماعی در مقیاس محلی است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل اثرات اقتصادی ـ اجتماعی پیادهروهای گسترده بر احیای مرکز محلۀ فیضآباد کرمانشاه انجام شد. این مطالعه با رویکرد ترکیبی (کمی و کیفی) و از طریق پیمایش میدانی با ابزار پرسشنامهای محققساخته (۱۴ سؤال) و تکمیل آن توسط ۳۶۵ نفر از ساکنان و کسبۀ محله، همراه با مشاهده و تحلیل اسناد، صورت گرفت. روایی پرسشنامه به صورت صوری ـ محتوایی و پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ 0/87 تأیید شد. دادهها با نرمافزار SPSS و با استفاده از آمار توصیفی و آزمون همبستگی پیرسون تحلیل شدند. یافتههای توصیفی نشان داد مؤلفههای «رونق کسبوکارهای محلی» (با میانگین 4/45) و «افزایش ارزش املاک» (با میانگین 4/34) در بُعد اقتصادی، و مؤلفههای «پویایی حیات اجتماعی» (با میانگین 4/01) و «حفظ هویت محلهای» (با میانگین 3/89) در بُعد اجتماعی، بیشترین میانگین را کسب کردند. از سوی دیگر، نتایج آزمون همبستگی پیرسون بیانگر وجود رابطهای بسیار قوی و مثبت بین اجرای پروژۀ پیادهروهای گسترده و احیای محله بود، به طوری که ضریب همبستگی برای عامل اقتصادی 0/91 و برای عامل اجتماعی 0/87 به دست آمد که در سطح 0/01 معنادار بودند. درمجموع، یافتهها اثربخشی راهبرد پیادهمحورسازی را به عنوان یک اقدام یکپارچه در احیای اقتصادی ـ اجتماعی بافتهای فرسودۀ شهری تأیید میکنند.https://www.juep.net/article_239115_1ef86e4c42c2a5361c68baec4653e347.pdfمرکز مطالعات و برنامهریزی شهر تهراناقتصاد و برنامه ریزی شهری2821-21187920261122Urban neighborhood regeneration model with emphasis on improving the livability (Case study: Sirous neighborhood, District 12, Tehran municipality)الگوی بازآفرینی محلات شهری با تأکید بر ارتقای کیفیت زیستپذیری (مطالعۀ موردی: محلۀ سیروس منطقۀ 12 شهرداری تهران)809623505210.22034/uep.2025.561331.1786FAمرضیهامینیدانشجوی دکتری، گروه شهرسازی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران0000-0002-5309-1861نرگسنونژاداستادیار، گروه شهرسازی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران0000-0002-3802-5401شیمادادفراستادیار، گروه شهرسازی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانمحمدرضافرزاد بهتاشاستادیار، گروه شهرسازی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران0000-0002-6681-7262Journal Article20251121Unbalanced urban development has led to physical, economic, social, environmental, and managerial imbalances, as well as the failure of the regeneration model in urban neighborhoods. One of the negative consequences of such a process is the degradation of areas, which decreases the level of livability. The research objective is to study the significance of the Sirous neighborhood regeneration pattern in District 12 of Tehran Municipality, with a focus on improving livability. Research is applied in terms of purpose and qualitative-quantitative in terms of method. The statistical community consisted of 50 experts. The non-probabilistic and snowball sampling methods were employed. Research information was collected through a library method. The data were collected using closed-ended questions and analyzed through the Delphi panel model. The results revealed the unfavorable conditions for the physical criteria in four indicators of housing and wear, transport network, access, and transport; for the environmental criteria in two indicators of pollution/climate and green spaces; for the social and cultural criteria in three indicators of participation/interaction/communication, identity, and sense of belonging to the place; for the economic criteria in thre indicators of budget and investment, facilities and infrastructure, and activity and employment; and for the management criteria in three indicators of integration, design and plan, and undesirable regulations. This indicated that the redevelopment plans prepared for the revitalization of degraded areas had not been implemented with an integrated approach to all physical, environmental, economic, social, and managerial dimensions, reducing the livability of the Sirous neighborhood.توسعۀ نامتوازن شهرها موجب عدم تعادل کالبدی، اقتصادی، اجتماعی، محیطی، مدیریتی و اجرا نشدن الگوی بازآفرینی در محلههای شهری شده است. یکی از پیامدهای منفی چنین روندی، فرسودگی بافتها است که موجب کاهش سطح زیستپذیری میشود. هدف پژوهش، اهمیت الگوی بازآفرینی محلۀ سیروس در منطقۀ 12 شهرداری تهران با تأکید بر بهبود کیفیت زیستپذیری است. پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، کیفی ـ کمی است. جامعۀ آماری را 50 نفر از کارشناسان تشکیل میدهند. روش نمونهگیری غیر احتمالی و از نوع گلوله برفی است. اطلاعات تحقیق از طریق روش کتابخانهای جمعآوری شده است. ابزار جمعآوری اطلاعات پرسشنامه از نوع سؤالات بسته است. برای تحلیل دادهها از مدل پانل دلفی استفاده شده است. نتایج نشان میدهد وضعیت معیارهای کالبدی در 4 شاخص مسکن و فرسودگی، شبکۀ معابر، دسترسی و حملونقل، وضعیت معیارهای محیطی در 2 شاخص آلودگی و اقلیم و فضای سبز، وضعیت معیارهای اجتماعی ـ فرهنگی در 3 شاخص مشارکت و تعامل و ارتباط با مردم، هویت و حس تعلق به مکان، وضعیت معیارهای اقتصادی در 3 شاخص بودجه و سرمایهگذاری، امکانات و زیرساختها و فعالیت و اشتغال و وضعیت معیارهای مدیریتی در 3 شاخص یکپارچگی، طرح و برنامه و قوانین و مقررات نامطلوب است. میتوان نتیجه گرفت که برنامههای بازآفرینی تهیهشده در راستای ساماندهی بافتهای فرسوده با رویکردی یکپارچه به تمام ابعاد کالبدی، محیطی، اقتصادی، اجتماعی و مدیریتی و اجرا نشده است. در نتیجه، سطح زیستپذیری ساکنان محلۀ سیروس کاهش یافته است.https://www.juep.net/article_235052_0d2e573ba760762d5b1d1efb7c660a03.pdfمرکز مطالعات و برنامهریزی شهر تهراناقتصاد و برنامه ریزی شهری2821-21187920261122Exploring the challenges and solutions for financing urban infrastructure projects in municipalities: A case study of the Tehran Municipalityواکاوی چالشها و راهکارهای تأمین مالی پروژههای عمرانی در شهرداریها: مورد مطالعه شهرداری تهران11212324373410.22034/uep.2026.567087.1817FAافسانهدهقانپور فراشاهاستادیار، دانشکدۀ حکمرانی، دانشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران0000-0002-4248-6884فربدمفیددانشآموختۀ کارشناسی ارشد مدیریت دولتی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانسحربابائیاستادیار، دانشکدۀ حکمرانی، دانشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایرانJournal Article20260102Financing urban infrastructure projects, as a fundamental responsibility of urban governance, has consistently encountered various structural, revenue, and operational challenges. This is particularly evident in metropolises such as Tehran, where the scale and diversity of projects are vast, and infrastructural needs are constantly escalating. The primary objective of this research is to identify and analyze the core challenges of financing urban infrastructure projects in the Tehran Municipality and to propose appropriate solutions to address these obstacles. This study was conducted by applying a qualitative approach and thematic analysis methodology. To collect data, 14 semi-structured interviews were conducted with urban management experts, which were subsequently analyzed using thematic coding. Based on the findings, 16 main themes were extracted, comprising 7 main themes in the challenges section and 9 main themes in the solutions section. The extracted themes regarding challenges include “diminished credibility and trust,” “operational and bureaucratic challenges,” “revenue challenges,” “financial reliance on the central government,” “inability to attract investment,” “legal and structural challenges,” and “inefficient expenditure management.” Furthermore, the main themes identified for solutions encompass “structural reforms and bureaucracy reduction,” “reforming core revenue sources,” “decentralization,” “enhancing transparency and trust,” “incentivizing domestic and international investors,” “facilitating private sector participation,” “innovating financing instruments,” “strengthening sustainable revenue sources,” and “diversifying financial resources to reduce reliance on the central government.” The results of this research can assist urban policymakers in designing sustainable and efficient financial models tailored to the specific characteristics of urban infrastructure projects in the Tehran Municipality, thereby paving the way for the more effective implementation of urban infrastructure projects.تأمین مالی پروژههای عمرانی به منزلۀ یکی از وظایف مهم حکمرانی شهری، همواره با چالشها و موانع ساختاری، درآمدی و اجرایی گوناگونی مواجه بوده است، بهویژه در کلانشهرهایی نظیر تهران که حجم و تنوع پروژهها گسترده و نیازهای زیرساختی فزاینده است. هدف این پژوهش، شناسایی و تحلیل چالشهای اصلی تأمین مالی پروژههای عمرانی در شهرداری تهران و ارائۀ راهکارهای مناسب برای رفع این چالشها است. این مطالعه با رویکرد کیفی و استفاده از روش تحلیل مضمون انجام گرفت. به منظور گردآوری دادهها، 14 مصاحبۀ نیمهساختاریافته با خبرگان مدیریت شهری انجام شد که با استفاده از روش تحلیل مضمون تحلیل شدند. بر اساس یافتهها، 16 مضمون اصلی شامل 7 مضمون اصلی در بخش چالشها و 9 مضمون اصلی در بخش راهکارها به دست آمد. مضامین استخراجشده در بخش چالشها در قالب «کاهش اعتبار و اعتماد»، «چالشهای اجرایی و بروکراتیک»، «چالشهای درآمدی»، «وابستگی مالی به دولت»، «ناتوانی در جذب سرمایهگذاری»، «چالشهای قانونی و ساختاری» و «مدیریت ناکارآمد هزینهها» است. مضامین اصلی استخراجشده در بخش راهکارها نیز عبارتاند از: «اصلاحات ساختاری و کاهش بروکراسی»، «اصلاح منابع درآمدی اصلی»، «تمرکززدایی»، «ارتقای شفافیت و اعتماد»، «انگیزش سرمایهگذاران ملی و بینالمللی»، «تسهیل مشارکت بخش خصوصی»، «نوآوری در ابزارهای تأمین مالی»، «تقویت منابع پایدار درآمدی» و «تنوعبخشی به منابع مالی و کاهش وابستگی به دولت». نتایج این پژوهش میتواند به خطمشیگذاران شهری در طراحی مدلهای مالی پایدار، کارآمد و متناسب با ویژگیهای پروژههای عمرانی شهرداری تهران یاری برساند تا زمینۀ اجرای مؤثرتر پروژههای عمرانی فراهم شود.https://www.juep.net/article_243734_d0b3897faf04e46e4e2eb8a3f9141569.pdf