مرکز مطالعات و برنامهریزی شهر تهراناقتصاد و برنامه ریزی شهری2821-21187420260622Institutional analysis of conflict-of-interest situations in Tehran municipality: Identifying structural–functional, behavioral, and legal–regulatory risksتحلیل نهادی موقعیتهای تعارض منافع در شهرداری تهران: شناسایی ریسکهای ساختاری ـ کارکردی، رفتاری و حقوقی ـ قانونی41623470210.22034/uep.2025.549907.1723FAرزیتالطفی جبلیدانشجوی دکتری جامعهشناسی، بررسی مسائل اجتماعی ایران، دانشکدۀ علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران0009-0002-0724-8095زهرهسروشفردکتری جامعهشناسی، بررسی مسائل اجتماعی ایران، دانشکدۀ علوم اجتماعی و اقتصادی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران0009-0001-7027-9591Journal Article20250929Conflict of interest is one of the most critical challenges in urban governance, with the potential to significantly undermine institutional efficiency and public trust. In complex and multilayered organizations such as the Tehran municipality, overlapping responsibilities, informal networks, and insufficient legal oversight create fertile ground for the emergence of diverse conflict-of-interest situations. Institutional analysis of this phenomenon is therefore essential for gaining a deeper understanding of its structural and behavioral roots. This study employs a qualitative and applied approach, utilizing thematic analysis to identify conceptual patterns. Data were collected through 32 semi-structured interviews with managers, experts, and members of the Tehran city council, and were analyzed through three stages of open, axial, and selective coding. The findings reveal that conflict of interest in the Tehran municipality is a systemic and multilevel phenomenon that is reproduced through the interaction of organizational and functional structures, legal and regulatory frameworks, and stakeholder networks. At the organizational–functional level, the uneven concentration of power, ambiguity in responsibilities, and reliance on informal mechanisms weaken reform efforts; at the legal–regulatory level, fragmented regulations and legislative gaps create opportunities for misuse and discretionary interpretation; and within stakeholder networks, power dynamics and privileged access for specific groups contribute to the persistence of conflict-of-interest situations. The results indicate that effective management of this phenomenon requires an integrated approach that simultaneously addresses structural and legal reforms while also managing stakeholder networks and behavioral patterns.تعارض منافع، یکی از چالشهای اساسی در حکمرانی شهری است که میتواند کارآمدی نهادی و اعتماد عمومی را به طور جدی تضعیف کند. در سازمانهایی با ساختار پیچیده و چندسطحی مانند شهرداری تهران، تداخل وظایف، روابط غیررسمی و ضعف در نظارت قانونی، زمینۀ شکلگیری موقعیتهای متعدد تعارض منافع را فراهم میکند. از اینرو، تحلیل نهادی این پدیده برای فهم عمیقتر ریشههای ساختاری و رفتاری آن اهمیت ویژهای دارد. پژوهش حاضر با رویکرد کیفی و ماهیت کاربردی انجام شده و از روش تحلیل مضمون برای استخراج الگوهای مفهومی استفاده کرده است. دادهها از طریق ۳۲ مصاحبۀ نیمهساختیافته با مدیران، کارشناسان و اعضای شورای شهر تهران گردآوری شده و از طریق سه مرحلۀ کدگذاری باز، محوری و انتخابی مورد تحلیل قرار گرفته است. یافتهها بیانگر آن بوده است که تعارض منافع در شهرداری تهران پدیدهای نظاممند و چندسطحی است که در تعامل میان ساختارهای سازمانی ـ کارکردی، چارچوبهای حقوقی ـ قانونی و شبکۀ ذینفعان بازتولید میشود. در سطح سازمانی ـ کارکردی، تمرکز نامتوازن قدرت، ابهام در وظایف و وابستگی تصمیمها به سازوکارهای غیررسمی، اصلاحات را ناکارآمد میکند؛ در سطح حقوقی ـ قانونی، پراکندگی مقررات و خلأهای قانونی امکان سوءاستفاده و تفسیر سلیقهای را فراهم میآورد؛ و در سطح شبکۀ ذینفعان، تعاملات قدرت و دسترسی برخی گروهها زمینۀ بازتولید تعارض منافع را تقویت میکند. یافتهها نشان میدهد مدیریت مؤثر این پدیده نیازمند رویکردی تلفیقی است که هم ساختار و قوانین را اصلاح کند و هم شبکههای ذینفع و الگوهای رفتاری را مدیریت کند.https://www.juep.net/article_234702_e0514f98fd065c2bdcc0f4a7abdccd01.pdfمرکز مطالعات و برنامهریزی شهر تهراناقتصاد و برنامه ریزی شهری2821-21187420260622Spatio-temporal dynamics of LULC and vegetation structure and their relationship with the urban heat island phenomenon in Rashtپویایی فضایی ـ زمانی LULC و پوشش گیاهی و ارتباط آن با پدیدۀ جزایر گرمایی در شهر رشت184623476810.22034/uep.2025.556211.1756FAشهریاررضاییدانشجوی کارشناسیارشد برنامهریزی شهری، گروه شهرسازی، دانشکدۀ معماری و هنر، دانشگاه گیلان، رشت، ایران0009-0003-3625-0538علیاکبرسالاریپوردانشیار گروه شهرسازی، دانشکدۀ معماری و هنر، دانشگاه گیلان، رشت، ایران0000-0002-9306-565XJournal Article20251031Rapid and uncontrolled urbanization in the humid megacities of northern Iran, such as Rasht, has transformed agricultural and green lands into impermeable surfaces, intensifying the urban heat island (UHI) effect and reducing the urban quality of life. This study examines the long-term dynamics of land use and land cover (LULC) and their impact on land surface temperature (LST) patterns in Rasht from 2000 to 2024. Thermal data from Landsat satellites were used to extract LST with sensor-specific algorithms. Multi-temporal mosaicking and radiometric normalization were applied to address SLC errors in ETM+. LULC and urban structure maps were generated using Landsat and Sentinel-2 imagery, incorporating spectral indices such as NDVI, NDBI, DBI, and EBBI. The study examined the correlations between land cover/urban structure and surface temperature. Results show that built-up areas increased from 41% to 63%, while green cover and agricultural lands decreased, correlating with a significant rise in LST and the highest average temperature recorded in 2016. A strong negative correlation between NDVI and LST (-0.7 to -0.8) and a high positive correlation between construction indices and LST (0.6 to 0.8) highlight the role of impermeable surfaces and fragmented green buffers in urban warming. The study suggests enhancing green-blue networks (including wetlands and agricultural lands), developing continuous green corridors, and utilizing reflective and permeable materials as key strategies to improve thermal resilience and support climate-responsive urban planning in Rasht.رشد شتابان و غیرقابل کنترل شهرنشینی در کلانشهرهای مرطوب شمال ایران، مانند رشت، باعث تبدیل اراضی کشاورزی و سبز به سطوح نفوذناپذیر شده که به تشدید جزایر گرمایی شهری (SUHI) و کاهش کیفیت زیست شهری منجر شده است. این پژوهش با هدف تحلیل تغییرات بلندمدت کاربری اراضی و پوشش زمین (LULC) و تأثیر آنها بر الگوهای دمای سطح زمین (LST) در رشت از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۴ انجام شده است. دادههای حرارتی ماهوارههای Landsat برای استخراج LST با الگوریتمهای اختصاصی هر سنجنده به کار گرفته شده و برای رفع نواقص SLC در ETM+، از ترکیب زمانی و نرمالسازی پرتوی استفاده شده است. نقشههای LULC و ساختار شهری با تصاویر Landsat و Sentinel-2 و استفاده از شاخصهای طیفی NDVI، NDBI، DBI و EBBI تولید شده و روابط بین ساختار پوشش و دمای سطح با تحلیل همبستگی کمی بررسی شد. نتایج نشان میدهد سهم سطوح ساختهشده از حدود 41 درصد به 63 درصد افزایش یافته و پوشش سبز و اراضی کشاورزی کاهش یافته است؛ این تغییرات با افزایش محسوس LST و ثبت بیشترین دما در سال ۲۰۱۶ همزمان بوده است. همبستگی منفی میان NDVI و LST و همبستگی مثبت میان شاخصهای ساختوساز و دمای سطح، نشاندهندۀ تأثیر سطوح نفوذناپذیر بر گرمایش شهری است. در نتیجه، تقویت شبکههای سبز ـ آبی و استفاده از مصالح نفوذپذیر برای ارتقای تابآوری حرارتی و برنامهریزی اقلیممحور پیشنهاد میشود.https://www.juep.net/article_234768_75d76d7a4663da8556af8b963f087ecb.pdfمرکز مطالعات و برنامهریزی شهر تهراناقتصاد و برنامه ریزی شهری2821-21187420260622Evaluation and optimal design of electric vehicle charging infrastructure based on renewable energies in Iranian metropolises toward sustainable urban transportationارزیابی و طراحی بهینۀ زیرساخت شارژ خودروهای برقی مبتنی بر انرژیهای تجدیدپذیر در کلانشهرهای ایران در راستای حملونقل پایدار شهری486423502210.22034/uep.2025.544946.1704FAمحمدحسینامراللهیاستادیار، دانشکدۀ علوم و فناوریهای نوین، دانشگاه صنعتی ارومیه، ایرانJournal Article20250903Given the critical challenges of air pollution and infrastructure limitations of distribution networks in densely populated metropolitan areas, this research focuses on developing localized strategies to improve sustainable consumption patterns. A case study of six major Iranian metropolises (Tehran, Mashhad, Isfahan, Karaj, Shiraz, and Tabriz) serves as the basis for analyzing these strategies. This study designs and conducts a techno-economic assessment of renewable-energy-based electric vehicle charging stations. Using HOMER Pro software, three scenarios are simulated and analyzed: (1) charging stations connected to the urban electricity grid, (2) an off-grid hybrid renewable system (solar, wind, storage), and (3) a hybrid system composed of photovoltaic panels, wind turbines, battery storage, and grid connection. <br>The results indicated that the third scenario, the on-grid hybrid system, offers significantly better economic and environmental performance. In this configuration, the Net Present Cost (NPC) fell within a negative range between $2.01 and $3.23 million, indicating capital recovery and project profitability. The Levelized Cost of Energy (LCOE) decreased to about $0.05/kWh, and annual carbon dioxide emissions were reduced by an average of over 1.5 million kg. These findings demonstrated that integrating solar and wind resources with battery storage in the form of smart microgrids not only ensures a reliable energy supply for charging stations but also reduces dependence on fossil-fuel-based power grids, improves economic efficiency, and significantly reduces air pollution in large Iranian cities. Therefore, the proposed model can be used as an effective solution for expanding electric transportation and achieving urban sustainable development goals.با توجه به معضلات اساسی آلودگی هوا و محدودیتهای زیرساختی شبکۀ توزیع در کلانشهرهای پرجمعیت، این تحقیق بر توسعۀ استراتژیهای بومیسازیشده برای بهبود الگوهای مصرف پایدار تمرکز دارد. مطالعۀ موردی شش کلانشهر ایران (تهران، مشهد، اصفهان، کرج، شیراز و تبریز) مبنای تحلیل این راهکارها قرار گرفته است. این پژوهش به طراحی و ارزیابی فنی ـ اقتصادی ایستگاههای شارژ مبتنی بر انرژیهای تجدیدپذیر میپردازد و با استفاده از نرمافزار HOMER Pro سه سناریوی مختلف شامل اتصال به شبکۀ برق شهری، سیستم هیبریدی تجدیدپذیر (خورشیدی ـ بادی ـ ذخیره) مستقل از شبکه و سیستم هیبریدی متشکل از سامانههای فتوولتائیک، توربین بادی، ذخیرهساز انرژی و اتصال به شبکۀ برق شهری مورد شبیهسازی و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد سناریوی سوم، یعنی سیستم هیبریدی متصل به شبکه، از نظر اقتصادی و زیستمحیطی عملکرد بهمراتب بهتری دارد. در این حالت، هزینۀ خالص فعلی (NPC) در محدودۀ منفی بین 2/01 تا 3/23 میلیون دلار قرار گرفته که بیانگر بازگشت سرمایه و سودآوری طرح است. همچنین، هزینۀ نرمالیزه انرژی (LCOE) به حدود 0/05 دلار بر کیلوواتساعت کاهش یافته و انتشار سالانۀ دیاکسید کربن به طور میانگین بیش از 1/5 میلیون کیلوگرم کاهش یافته است. این نتایج نشان میدهد ادغام منابع خورشیدی، بادی و ذخیرهساز باتری در قالب ریزشبکههای هوشمند، علاوه بر تأمین پایدار انرژی مورد نیاز ایستگاههای شارژ، موجب کاهش وابستگی به شبکۀ برق فسیلی، بهبود کارایی اقتصادی و کاهش قابل توجه آلودگی هوا در شهرهای بزرگ ایران میشود. بنابراین، مدل پیشنهادی میتواند به عنوان راهکاری مؤثر برای توسعۀ حملونقل برقی و تحقق اهداف توسعۀ پایدار شهری مورد استفاده قرار گیرد.https://www.juep.net/article_235022_ac0374a5450c51b655c0dada852ead7d.pdfمرکز مطالعات و برنامهریزی شهر تهراناقتصاد و برنامه ریزی شهری2821-21187420260622Empowerment and spatial justice through urban acupuncture: testing a participatory model in the informal settlement of Shahid Bahonar, Mashhadتوانمندسازی و عدالت فضایی از طریق طب سوزنی شهری: آزمون یک مدل مشارکتی در سکونتگاه غیررسمی شهید باهنر مشهد668523547510.22034/uep.2025.556675.1757FAصالحابراهیمیپوردانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکدۀ مدیریت و حسابداری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد مشهد، ایران0009-0007-8400-1922کتایونعلیزادهدانشیار جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکدۀ مدیریت و حسابداری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد مشهد، ایران0000-0002-7571-4281Journal Article20251102Rapid urbanization in developing countries has expanded informal settlements as a manifestation of spatial inequality, demonstrating the need for practical and low-cost intervention strategies. This study aims to design and validate an operational model for implementing “Urban Acupuncture” to foster community empowerment and achieve spatial justice in the Shahid Bahonar neighborhood of Mashhad, through an applied, mixed-methods study. Data were collected from 375 residents (via cluster sampling) and 20 experts (via purposive sampling) using a questionnaire (reliability: 0.87), interviews, and focus group discussions. Data analysis was performed by integrating AHP-TOPSIS methods and inferential statistics. The findings indicated that the AHP-TOPSIS model, which prioritized problem density (0.42), is an effective tool for prioritizing critical intervention points. A strong and significant relationship was found between the physical-environmental condition and the perception of spatial justice (r = 0.73), with the physical indicator identified as the strongest predictor of spatial justice (β = 0.52). Furthermore, the neighborhood’s relatively strong social capital (mean= 3.65) and its positive correlation with the willingness to participate (r = 0.55) provided a suitable foundation for participatory interventions. Finally, low-cost and participatory operational plans were designed for the prioritized points. The findings suggested that urban acupuncture, within the framework of a scientific-participatory model, can act as a catalytic strategy to initiate the empowerment process and advance toward spatial justice in such contexts.شهرنشینی شتابان در کشورهای درحالتوسعه، سکونتگاههای غیررسمی را به عنوان نماد نابرابری فضایی گسترش داده و نیاز به راهبردهای عملیاتی و کمهزینه را نمایان ساخته است. این پژوهش با هدف طراحی و اعتبارسنجی یک مدل عملیاتی برای کاربست «طب سوزنی شهری» در راستای توانمندسازی و تحقق عدالت فضایی در محلۀ شهید باهنر مشهد انجام شد. مطالعهای کاربردی با رویکرد آمیخته بود که دادههای آن از ۳۷۵ ساکن (نمونهگیری خوشهای) و ۲۰ متخصص (نمونهگیری هدفمند) به وسیلۀ پرسشنامه (پایایی: 0/87)، مصاحبه و گروه متمرکز گردآوری شد. تحلیل دادهها با تلفیق AHP-TOPSIS و آمار استنباطی انجام گرفت. یافتهها نشان داد مدل AHP-TOPSIS با اولویتدهی به تراکم مشکلات (0/42) ابزاری مؤثر برای اولویتبندی نقاط بحرانی است. رابطۀ قوی و معناداری بین وضعیت کالبدی و ادراک عدالت فضایی (0/73=r) مشاهده شد و شاخص کالبدی به عنوان قویترین پیشبین عدالت (β= ۰/۵۲) شناسایی شد. همچنین، سرمایه اجتماعی نسبتاً قوی محله (میانگین: 3/65) و ارتباط مثبت آن با تمایل به مشارکت (0/55=r)، بستر مناسبی برای مداخلات مشارکتی فراهم میکند. در نهایت، طرحهای عملیاتی کمهزینه و مشارکتی برای نقاط اولویتدار طراحی شد. در نتیجه، طب سوزنی شهری در چارچوب یک مدل علمی ـ مشارکتی میتواند به عنوان راهبردی کاتالیزور برای آغاز فرایند توانمندسازی و حرکت به سوی عدالت فضایی در این بافتها عمل کند.https://www.juep.net/article_235475_ea0ebcf91aba1a5cd8d3068469510fc3.pdfمرکز مطالعات و برنامهریزی شهر تهراناقتصاد و برنامه ریزی شهری2821-21187420260622The role of smart urban transportation network in enhancing the vitality of public spaces in Yasuj cityنقش هوشمندسازی شبکۀ حملونقل شهری در ارتقای سرزندگی فضاهای عمومی شهر یاسوج8610223496710.22034/uep.2025.557571.1767FAزریرصالحپور سروکاستادیار، گروه معماری و عمران، دانشکدۀ فنی و مهندسی، دانشگاه آزاد واحد یاسوج، یاسوج، ایرانعطیهعسگریاستادیار، گروه شهرسازی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانعلیصابریدانشجوی دکتری برنامهریزی آمایش سرزمین، گروه جغرافیای انسانی و برنامهریزی، دانشکدۀ جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران0009-0009-9529-0226بهنازبهادریدانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری، گروه جغرافیای انسانی و برنامهریزی، دانشکدۀ جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایرانJournal Article20251104The functional benefits of intelligent transportation systems (ITS), such as reducing traffic congestion and pollution, are well-documented; however, their mechanisms of influence on qualitative and social dimensions of urban life, particularly urban vitality, have been far less examined. It remains unclear how smart transportation technologies, beyond technical optimization, can directly foster social interactions, support local businesses, and contribute to more vibrant and engaging public spaces. Accordingly, the present study aims to analyze the role of smartening urban transportation networks in enhancing the vitality of public spaces in the city of Yasuj. This research is applied in terms of purpose and employs a descriptive–analytical methodology. The findings indicated that both ITS components and urban vitality indicators in Yasuj are in an unfavorable condition, revealing a significant gap between the current situation and desirable standards. Structural modeling results confirmed a direct and meaningful relationship between transportation smartening and the enhancement of urban vitality. However, the influence of ITS dimensions on vitality was not uniform. Efficiency, sustainability, and accessibility showed the strongest effects on vitality (with path coefficients of 0.245, 0.208, and 0.208, respectively), while components such as public awareness (0.037) and user satisfaction (0.039) did not exhibit statistically significant impacts. Overall, the structural model demonstrated that ITS development exerts its strongest influence on the socio-cultural dimension of vitality in the study area, suggesting that smart transportation can serve as a key strategy for improving the quality, liveliness, and social dynamism of urban public spaces.تأثیرات مثبت حملونقل هوشمند بر شاخصهای عملکردی مانند کاهش ترافیک و آلودگی بهخوبی شناخته شده، اما نقش و سازوکار تأثیرگذاری آن بر ابعاد کیفی و اجتماعی شهر، بهویژه سرزندگی شهری، کمتر مورد واکاوی عمیق قرار گرفته است. به اینصورت که مشخص نشده است چگونه فناوریهای هوشمندِ حملونقل میتوانند فراتر از بهینهسازی فنی، به طور مستقیم به افزایش تعاملات اجتماعی، تقویت کسبوکارهای محلی و ایجاد فضاهای عمومی جذاب و پویا کمک کنند. بنابراین هدف پژوهش حاضر، تحلیل نقش هوشمندسازی شبکۀ حملونقل شهری در ارتقای سرزندگی فضاهای عمومی در یاسوج است. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و بر اساس روش، توصیفی ـ تحلیلی است. یافتههای پژوهش نشان داد مؤلفههای حملونقل هوشمند و شاخصهای سرزندگی شهری در یاسوج، وضعیت مطلوبی ندارند و شکاف معناداری بین وضع موجود و استاندارد مطلوب مشاهده میشود. نتایج تحلیل روابط ساختاری، وجود ارتباط مستقیم و معنادار میان هوشمندسازی حملونقل و ارتقای سرزندگی در این شهر را تأیید کرد. با اینحال، تأثیرگذاری مؤلفههای حملونقل بر سرزندگی شهری یکسان نبود. مؤلفههای کارایی، پایداری و دسترسیپذیری، بهترتیب با ضریب مسیر 0/245، 0/208 و 0/208 بیشترین نقش را در تقویت سرزندگی فضاهای عمومی شهر یاسوج ایفا میکنند. در حالی که تأثیر مؤلفههایی مانند شناخت و آگاهی عمومی (0/037) و رضایت کاربران (0/039)، بر سرزندگی این شهر معنادار تشخیص داده نشد. در نهایت، مدل ساختاری پژوهش نشان داد هوشمندسازی حملونقل بهویژه بر بعد اجتماعی ـ فرهنگی سرزندگی محدودۀ مورد مطالعه تأثیرگذار است و میتواند به عنوان یک راهبرد کلیدی برای بهبود کیفیت و پویایی فضاهای شهری در نظر گرفته شود.https://www.juep.net/article_234967_fc07db3d6565eacc5b56fb538243b346.pdfمرکز مطالعات و برنامهریزی شهر تهراناقتصاد و برنامه ریزی شهری2821-21187420260622Exploring the principles and strategies of Islamic urban planning in organizing the fabric of pilgrimage sites (case study: the pilgrimage fabric of the holy city of Qom)واکاوی اصول و راهبردهای شهرسازی اسلامی در ساماندهی بافت مکانهای زیارتی، مطالعۀ موردی: بافت زیارتی شهر مقدس قم10412423544110.22034/uep.2025.549658.1721FAامینامینی کاشانیدانشجوی دکتری شهرسازی اسلامی، دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز، تبریز، ایران0000-0002-4705-8600اصغرمولاییدانشیار گروه شهرسازی دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز، تبریز، ایران0000-0002-9458-040Xمحمدتقیپیرباباییاستاد گروه شهرسازی دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز، تبریز، ایران0000-0002-6305-9611Journal Article20250927This study aims to explore the principles and strategies of Islamic urbanism as a normative and practical framework for organizing contemporary pilgrimage fabrics, seeking to answer the question: What are the principles and strategies of the epistemic system of Islamic urbanism for structuring contemporary pilgrimage fabrics? The case study focuses on the urban fabric surrounding the Holy Shrine of Hazrat Masoumeh (SA). The research is applied in purpose and qualitative in methodology, conducted through a descriptive-analytical approach within the value-oriented Islamic paradigm. Data were collected from theoretical and jurisprudential texts, urban documents, field observations, and expert interviews, and analyzed through directed content analysis. Findings reveal that Qom’s pilgrimage fabric is simultaneously influenced by two opposing forces: its sacred historical heritage and contemporary urban interventions. The interaction of these forces has led to central challenges, including weakened spatial cohesion, disruption of spatial hierarchy, reduced depth of meaning and sensory-symbolic experience, distortion of the sacred landscape and visual legibility, and functional, managerial, and economic incoherence. Spatial analysis indicates that these challenges not only diminish the quality of the pilgrimage experience but also undermine the process of producing and transmitting socio-cultural capital. Based on these findings, four strategic priorities are proposed: strengthening spatial cohesion and consolidating the sacred boundary; organizing functional pathways and pilgrimage services; reconstructing the meaningful, sensory, and symbolic experience of space; and establishing integrated management and economic transparency. Overall, the primary strategy for organizing the pilgrimage fabric should focus on creating an orderly, calm, meaningful, and human-centered environment.پژوهش حاضر با هدف استخراج و تبیین اصول و راهبردهای شهرسازی اسلامی به عنوان چارچوبی هنجاری و کاربردی برای ساماندهی بافتهای زیارتی معاصر میخواهد به این پرسش پاسخ گوید که اصول و راهبردهای دستگاه معرفتی شهرسازی اسلامی برای ساماندهی بافتهای زیارتی معاصر کداماند؟ مطالعۀ موردی پژوهش بافت پیرامون حرم حضرت معصومه<sup>(س)</sup> در شهر قم بوده است. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از لحاظ ماهیت، کیفی است و با رویکرد توصیفی ـ تحلیلی در چارچوب پارادایم اسلامی ارزشی ـ کاربردی به انجام رسیده است. دادهها از متون نظری و فقهی، اسناد رسمی شهری، مشاهدات میدانی و مصاحبه با خبرگان گردآوری و با تحلیل محتوای هدایتشده بررسی شدند. یافتهها نشان میدهد بافت زیارتی شهر قم همزمان تحت تأثیر دو نیروی متضاد میراث تاریخی و قدسی و مداخلات شهری معاصر است. همنشینی این دو نیرو موجب پیدایش چالشهای محوری شامل تضعیف انسجام کالبدی و گسست سلسلهمراتب فضایی، کاستن از عمق معنا و تجربۀ حسی و نمادین، به هم خوردن منظر قدسی و خوانایی بصری و ناهماهنگی عملکردی، مدیریتی و اقتصادی شده است. تحلیل مکانی مصادیق نشان میدهد اثرات این چالشها نه فقط کیفیت تجربۀ زیارت را کاهش میدهد، بلکه فرایند تولید و انتقال سرمایههای فرهنگی ـ اجتماعی را نیز تضعیف میکند. بر پایۀ این یافتهها، چهار محور اولویتدار راهبردی شامل تقویت انسجام فضایی و تثبیت حریم قدسی، ساماندهی عملکردی مسیرها و خدمات زیارتی، بازسازی تجربۀ معنایی ـ حسی و نمادین فضا و برقرارسازی مدیریت یکپارچه و شفافیت اقتصادی پیشنهاد میشوند. در مجموع، راهبرد کلان ساماندهی بافت زیارتی قم باید بر ایجاد فضایی منظم، آرام، معناگرا و انسانمحور متمرکز باشد.https://www.juep.net/article_235441_6fcd254290dd13795650b06b632ec3aa.pdfمرکز مطالعات و برنامهریزی شهر تهراناقتصاد و برنامه ریزی شهری2821-21187420260622Examining the role of urban managers in the flourishing of urban tourism: a case study: Zahedan Cityبررسی نقش مدیران شهری در شکوفایی گردشگری شهری؛ مطالعۀ موردی: شهر زاهدان12613923476410.22034/uep.2025.552063.1735FAسیروسقنبریدانشیار گروه جغرافیا و برنامهریزی روستایی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران0000-0001-5592-9739ندانوراییزادهکارشناس ارشد گروه جغرافیا و برنامهریزی گردشگری، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایرانJournal Article20251008Urban managers, as the most important decision-making agents in urban affairs, play a very prominent role in the urban structure. In the field of tourism, urban managers can take a practical step towards the flourishing of urban tourism by providing suitable infrastructure. This research has been conducted to examine the role of urban managers in the flourishing of urban tourism in Zahedan city. The present research is applied in terms of purpose, and descriptive-analytical in terms of execution method. The statistical population of the research consisted of citizens of Zahedan city. Using Cochran’s formula, 384 people were selected as the sample by simple random sampling. To analyze the research data and information, a one-sample t-test and multiple regression analysis were applied. The results of the one-sample t-test showed that the indicators of strategic planning and policymaking, with an average of 3.066, infrastructure development and investment, with an average of 3.089, urban marketing and branding, with an average of 3.078, and monitoring, evaluation, and continuous improvement, with an average of 3.084, are in a suitable status. Also, the flourishing of urban tourism with an average of 2.902 in Zahedan city is in an unfavorable status. The results of regression analysis showed that the urban marketing and branding indicator, with a beta coefficient of 0.366, the infrastructure development and investment indicator with a beta coefficient of 0.307, the strategic planning and policymaking indicator with a beta coefficient of 0.256, and the monitoring, evaluation, and continuous improvement indicator with a beta coefficient of 0.211 affect the flourishing of urban tourism.مدیران شهری به عنوان مهمترین عامل تصمیمگیرنده در امور شهری، نقش بسیار پررنگی در ساختار شهری ایفا میکنند. در زمینۀ گردشگری نیز مدیران شهری قادر هستند با فراهم ساختن زیرساختهای مناسب، گامی مؤثر در شکوفایی گردشگری شهری بردارند. این پژوهش با هدف بررسی نقش مدیران شهری در شکوفایی گردشگری شهری در شهر زاهدان انجام شده است. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر شیوۀ اجرا، توصیفی ـ تحلیلی است. جامعۀ آماری تحقیق را شهروندان شهر زاهدان تشکیل داده است. تعداد نمونه با استفاده از فرمول کوکران 384 نفر به عنوان نمونه به صورت تصادفی ساده انتخاب شده است. به منظور تجزیهوتحلیل دادهها و اطلاعات تحقیق از آزمون تی تکنمونهای و تحلیل رگرسیون چندمتغیره استفاده شده است. نتایج آزمون تی تکنمونهای نشان داد شاخص برنامهریزی استراتژیک و سیاستگذاری با میانگین 3/066، توسعۀ زیرساختها و سرمایهگذاری با میانگین 3/089، بازاریابی و برندینگ شهری با میانگین 3/078 و نظارت، ارزیابی و بهبود مستمر با میانگین 3/084 در وضعیت مناسب قرار دارند. همچنین، شکوفایی گردشگری شهری با میانگین 2/902 در شهر زاهدان در وضعیت نامطلوب است. نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد شاخص بازاریابی و برندینگ شهری با ضریب بتای 0/366، شاخص توسعۀ زیرساختها و سرمایهگذاری با مقدار ضریب بتای 0/307، شاخص برنامهریزی استراتژیک و سیاستگذاری با مقدار ضریب بتای 0/256 و شاخص نظارت، ارزیابی و بهبود مستمر با مقدار ضریب بتای 0/211 بر شکوفایی گردشگری شهری تأثیرگذار هستند.https://www.juep.net/article_234764_b354281c1030db08323180abc52ce6dd.pdfمرکز مطالعات و برنامهریزی شهر تهراناقتصاد و برنامه ریزی شهری2821-21187420260622Spatial analysis of unsafe areas in molavi neighborhood of qazvin city based on the analytic network process (ANP) and geographic information system (GIS)تحلیل مکانی فضاهای ناامن محلۀ مولوی شهر قزوین مبتنی بر رویکرد شبکهای ANP و سامانۀ اطلاعات جغرافیایی GIS14016223516310.22034/uep.2025.556460.1759FAفاطمهغیاثوندکارشناسی ارشد برنامهریزی شهری، گروه شهرسازی دانشکدۀ معماری و شهرسازی دانشگاه بینالمللی امام خمینی(ره)، قزوین، ایران0009-0008-7904-8766ملیحهباباخانیاستادیار گروه شهرسازی، دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی(ره)، قزوین، ایران0000-0002-0585-7447محمدرضایزدانپناه شاهآبادیاستادیار گروه شهرسازی، دانشکدۀ هنر و معماری دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران0000-0003-3152-9663Journal Article20251103Ensuring environmental security in urban contexts, particularly in neighborhoods with deteriorated fabric, is a fundamental component for improving urban quality of life and preventing spaces from becoming crime hotspots. This is a fundamental necessity in the urban planning and management process and plays an important role in creating a sense of security, social sustainability, and increasing the desirability of public spaces. This research, using a quantitative method and focusing on practical results, aims to provide a precise and operational analytical framework. The main goal of this research is a comprehensive spatial analysis and prioritization of unsafe urban spaces. The study area of this research is the Molavi neighborhood of Qazvin, which is one of the sensitive urban contexts that requires targeted intervention in environmental security. To achieve this goal, researchers developed an advanced analytical framework that integrated analytic network process (ANP) and spatial analysis of the Geographic Information System (GIS), with the Fuzzy ANP method. The results of the ANP analysis showed that, among the three main criteria for determining unsafe spaces in the neighborhood, “function” had the highest priority (0.488), followed by “physical form” (0.308) and “environmental quality” (0.204). Among the sub-criteria, “neighborhood blind spots” (0.223) and “insufficient lighting” (0.213) had the highest weights, while “inconsistent walls” (0.001) had the least importance in intensifying the feeling of insecurity. The Fuzzy ANP spatial analysis showed that most unsafe spaces were concentrated in the central, western, and southwestern parts of the Molavi neighborhood. This analysis clearly revealed the spatial heterogeneity in the distribution of security in the Molavi neighborhood. Insecurity hotspots were systematically associated with structural weaknesses in the physical form of the neighborhood (passages with inappropriate geometry and blind spots), lack of social supervision by residents, lack of lighting, the presence of abandoned buildings, and the management-development gap of the neighborhood, which practically removed these areas from the circle of attention and effective urban planning interventions. Finally, according to the map of unsafe spaces, the neighborhood was zoned into three security levels: ‘weak’, ‘medium’, and ‘high’ to formulate targeted intervention strategies. Key suggested solutions include: increasing social surveillance in the neighborhood (through mixing local uses and designing pause spaces in the neighborhood), emphasizing active and adaptive lighting, using high-resolution cameras and night vision, and employing modern security technology such as a WebGIS-based continuous monitoring system and smart cameras (equipped with analytical capabilities). These solutions offer a practical tool for urban designers and planners to take an effective step towards enhancing neighborhood security by targeting areas prone to crime.تأمین امنیت محیطی در بافتهای شهری، بهویژه در محلات با بافت فرسوده، به عنوان یک مؤلفۀ بنیادین برای ارتقای کیفیت زندگی شهری و جلوگیری از تبدیل شدن فضاها به کانونهای جرمخیز، به شمار میآید. این امر، ضرورتی اساسی در فرایند برنامهریزی و مدیریت شهری است و نقش مهمی در ایجاد احساس امنیت، پایداری اجتماعی و افزایش مطلوبیت فضاهای عمومی ایفا میکند. این پژوهش با روش کمی و با تمرکز بر نتایج کاربردی، در تلاش است تا یک چارچوب تحلیلی دقیق و عملیاتی ارائه دهد. هدف اصلی این تحقیق، تحلیل مکانی جامع و اولویتبندی فضاهای ناامن شهری است. محدودۀ مورد مطالعۀ این پژوهش، محلۀ مولوی شهر قزوین است که یکی از بافتهای حساس شهری نیازمند مداخلۀ هدفمند در زمینۀ امنیت محیطی به شمار میآید. برای نیل به این هدف، محققان به تدوین نوعی چارچوب تحلیلی پیشرفته روی آوردهاند که مبتنی بر تلفیق تحلیل شبکۀ سلسلهمراتبی (ANP) و تحلیل مکانی سامانۀ اطلاعات جغرافیایی (GIS)؛ روش ANP Fuzzy استوار است. نتایج تحلیل ANP نشان داد از سه معیار اصلی در تعیین فضاهای ناامن محله؛ «عملکرد» با وزن (0/488)، «فرم کالبدی» با وزن (0/308) و «کیفیت محیطی» با وزن 0/204 بهترتیب بالاترین اولویت را از نظر کارشناسان برای شناسایی فضاهای ناامن داشتهاند. در حالی که در میان معیارهای فرعی؛ «نقاط کور محله» 0/223 و «عدم روشنایی کافی» 0/213 بیشترین وزن و «جدارههای ناهمخوان» با وزن 0/001 کمترین اهمیت را در تشدید احساس ناامنی داشتند. تحلیل مکانی ANP Fuzzy نشان میدهد اغلب فضاهای ناامن در بخشهای مرکزی، غرب و جنوب غربی محلۀ مولوی متمرکز هستند. این تحلیل بهروشنی ناهمگونی فضایی در توزیع امنیت محلۀ مولوی را آشکار ساخت. کانونهای ناامنی به طور سیستماتیک با ضعف ساختاری در اصول فرم کالبدی محله (معابر با هندسۀ نامناسب و نقاط کور)، عدم نظارت اجتماعی توسط ساکنان، عدم روشنایی، وجود بناهای رهاشده در ارتباط هستند و همچنین شکاف مدیریتی ـ توسعهای محله است، که به خارج شدن این محدودهها از دایرۀ توجه و مداخلات مؤثر برنامهریزی شهری منجر شده است. در نهایت، با توجه به نقشۀ فضاهای ناامن، محله به سه سطح امنیتی «ضعیف»، «متوسط» و «بالا» پهنهبندی شد تا استراتژیهای مداخلهای هدفمند تدوین شود. راهکارهای کلیدی پیشنهادی شامل: افزایش نظارت اجتماعی در محله (از طریق اختلاط کاربریهای محلی، طراحی فضاهای مکث در محله)، تأکید بر روشنایی فعال و تطبیقپذیر، استفاده از دوربینهای با وضوح بالا و دید در شب، بهکارگیری فناوری نوین امنیتی همچون؛ سیستم پایش مستمر مبتنی WebGis و دوربینهای هوشمند (مجهز به قابلیتهای تحلیلی) این راهکارها ابزاری کاربردی برای طراحان و برنامهریزان شهری فراهم میسازد تا با تمرکز بر کاهش مناطق مستعد وقوع جرم، گامی مؤثر به منظور ارتقای امنیت محله بردارند.https://www.juep.net/article_235163_1b185660481de822df4d173fbdb90908.pdf