مرکز مطالعات و برنامه‌ریزی شهر تهران اقتصاد و برنامه ریزی شهری 2821-2118 7 1 2026 03 21 Developing a model for attracting financial resources in smart city projects (case study: tehran municipality) ارائۀ مدلی برای جذب منابع مالی پروژه‌های شهر هوشمند (مطالعۀ موردی: شهرداری تهران) 52 69 230376 10.22034/uep.2025.544164.1700 FA شباهنگ سلیمانی پژوهشگر دوره دکتری، گروه صنعتی، فناوری اطلاعات و تکنولوژی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران 0000-0001-6721-5784 حمید طبائی‌زاده فشارکی استادیار، گروه مالی، بانک و بیمه، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران 0000-0003-2920-2119 مهدی اسلامی استادیار، گروه مهندسی برق، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران‌ 0000-0002-3448-7916 Journal Article 2025 09 02 The growing need to develop information technology infrastructure to achieve a smart city has made sustainable financing for IT projects in public institutions, such as municipalities, a key challenge. This study aims to design a model for selecting the most appropriate financing methods for IT projects in Tehran Municipality. To conduct the study, first, key indicators influencing the choice of financing methods were extracted through a literature review and expert interviews. Then, the weights of the indicators were determined using the Best–Worst Method (BWM). Next, using Bernardo’s decision-making model and considering financial, institutional, legal, and technological constraints, seven main financing options were identified. These options included privatization, internal resources, public resources, partnership, traditional debt, service-based financing, and outcome-based financing.<br>To examine the sustainability and compatibility of the model with real-world conditions, a Monte Carlo simulation was performed using real data. The results of 1,000 simulation runs revealed that internal resources, public resources, and partnership methods achieved the highest selection rates, consistent with the current practices of Tehran Municipality.<br>The innovation of this study lies in combining the Best–Worst Method, the Bernardo model, and Monte Carlo simulation, focusing on the IT domain, and the use of novel indicators such as blockchain. با توجه به گسترش نیاز به توسعۀ زیرساخت‌های فناوری اطلاعات در مسیر تحقق شهر هوشمند، تأمین مالی پایدار برای پروژه‌های فناوری اطلاعات در نهادهای عمومی نظیر شهرداری‌ها به یک چالش کلیدی تبدیل شده است. این تحقیق با هدف طراحی مدلی برای انتخاب مناسب‌ترین روش‌های تأمین مالی پروژه‌های فناوری اطلاعات در شهرداری تهران انجام شده است. در گام نخست، شاخص‌های کلیدی مؤثر بر انتخاب روش‌های تأمین مالی با مرور ادبیات و مصاحبه با خبرگان استخراج شد. سپس، با بهره‌گیری از روش بهترین ـ بدترین وزن شاخص‌ها تعیین شد.<br>در ادامه با استفاده از مدل تصمیم‌گیری برناردو و لحاظ کردن محدودیت‌های مالی، نهادی، حقوقی و فناوری، هفت گزینۀ اصلی تأمین مالی شامل خصوصی‌سازی، منابع داخلی، منابع عمومی، مشارکتی، بدهی سنتی و خدمات‌محور و نتیجه‌گرا شناسایی شدند. به منظور بررسی پایداری و انطباق مدل با شرایط واقعی، شبیه‌سازی مونت‌کارلو بر پایۀ داده‌های واقعی انجام شد. نتایج 1000 بار شبیه‌سازی نشان داد روش‌های منابع داخلی، منابع عمومی و روش‌های مشارکتی بالاترین نرخ انتخاب را دارند و با عملکرد فعلی شهرداری تهران نیز هم‌راستا هستند. از جمله نوآوری‌های این تحقیق می‌توان به ترکیب روش‌های بهترین بدترین، برناردو و شبیه‌سازی مونت‌کارلو، تمرکز بر حوزۀ فناوری اطلاعات و استفاده از شاخص‌های نوینی همچون زنجیرۀ بلوکی اشاره کرد. https://www.juep.net/article_230376_586d994a6a415d7acb504a4ed4e7c032.pdf