مرکز مطالعات و برنامه‌ریزی شهر تهران اقتصاد و برنامه ریزی شهری 2821-2118 4 3 2023 10 03 Securing Worn-Out Urban Tissues through Approach Space Syntax Case Study: Qalamestan Neighborhood in Karaj ارتقای امنیت بافت‌های فرسودۀ شهری بر اساس رویکرد چیدمان فضا مورد مطالعه: بافت‌ فرسودۀ محلۀ قلمستان کرج 224 239 180679 10.22034/uep.2023.407651.1386 FA میلاد فتحی نویسندۀ مسئول، دانشجوی دکتری معماری، گروه معماری، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران نوید جهدی دانشجوی دکتری تخصصی معماری، گروه معماری، دانشکدۀ معماری و شهرسازی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران محسن کلانتری عضو هیئت علمی گروه جغرافیای انسانی و آمایش، دانشکدۀ علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی Journal Article 2023 07 18 Introduction <br />Urban design solutions to reduce crimes have been repeatedly tested, but less effort has been made to test and adapt these ideas to the special conditions of Iranian cities. Among different urban tissues, worn-out tissues are a more suitable platform for the growth and formation of crime-prone places. One of the efficient techniques for analyzing urban textures is the theory of space syntax, which seeks to discover the relationship between the man-made environment and the social life of residents; Cited. Therefore, by using this technique, it is possible to recognize some of the behavioral patterns in urban spaces and provide urban plans compatible with these patterns. Research related to security using the space syntax technique is based on the assumption that, by increasing “natural surveillance” in public spaces, the probability of crime can be reduced. Among the metropolises of Iran, because of its rapid physical growth, Karaj has serious weaknesses in its urban structure. These physical and spatial weaknesses are more visible in the worn-out tissues of this city. Therefore, the worn-out fabric of the Qalamestan neighborhood has been chosen as one of the old neighborhoods of this city for study and analysis. In this research, an attempt has been made to provide plans to improve security by measuring the spatial configuration of the Qalamestan Karaj neighborhood recognizing its physical and spatial characteristics, and predicting the effectiveness of these plans in improving the security of the neighborhood by using the space syntax technique.<br />Materials and Methods<br />The current research is applied in terms of its purpose and descriptive-analytical in terms of its method. The method of data collection is a field. The assessment of road safety is based on a checklist, filling out a questionnaire, and taking pictures. The scope of the study is the worn-out texture of the Qalamestan neighborhood in the city center. Qalamestan neighborhood is one of the old districts of Karaj city. The analysis of the weathered texture of Qalemastan has been carried out by UCL.Depthmap software. The statistical sample has been selected in two stages of the research. In both stages, Cochran’s formula with an error coefficient of 0.05 was used to determine the sample size. Questionnaire which was distributed among 348 people of Qalamistan. The total number of streets in the neighborhood is 102 and with the same error coefficient, the sample size is 43. The data of checklists and questionnaires were analyzed using the MOD method. After removing inconsistent data, to analyze the relationship between variables, a correlation test was used in Spss software environment version 23. After presenting the design suggestions based on the analysis, and finally, the presented designs were measured again with the method of space layout and twelve main components of the checklist.<br />Findings<br />The data extracted from the questionnaire showed that the feeling of security of the citizens of the Qalamestan neighborhood is equal to 57.25%. Pearson’s correlation coefficient between the level of security and the level of connection is 0.784; Therefore, there is a significant relationship between the percentage of security and connection. This means that the level of security of the roads will also increase with the increase in the level of connection between the roads of the Qalamestan neighborhood. Also, there is a significant relationship between the percentage of security and the amount of depth. This relationship, according to the negative Pearson correlation coefficient, means that with the increase in the depth of the roads in the Qalamestan neighborhood, the safety level of the roads decreases.<br />Conclusion<br />The changes in the components of the spatial syntax in the proposed plans show the positive changes in security on the roads of Qalamestan. The proposed reforms have been performed to improve the roads with severe weakness, and regarding the non-change of the hierarchy of importance of the roads, besides maintaining the relative coherence of the fabric, it has improved the components that are effective in security. In these plans, the amount of security has increased by an average of 22.37. The increase in the level of security is confirmed after performing physical reforms within the specified limits, and the occurrence of insecurity and crime can be reduced by a physical reform in urban spaces in worn-out contexts. مقدمه<br />راهکارهای طراحی شهری در کاهش جرائم، مکرر مورد آزمون قرار گرفته است، اما کمتر تلاشی برای آزمون و انطباق این نظریات با شرایط ویژۀ شهرهای ایران صورت گرفته است. در میان بافت‌های مختلف شهری، بافت‌های فرسوده از نظر فعالیتی و کالبدی بستر مناسب‌تری برای رشد و شکل‌گیری مکان‌های جرم‌خیز هستند. از فنون کارآمد تحلیل بافت‌های شهری می‌توان به تئوری چیدمان فضا که به دنبال کشف ارتباط میان محیط انسان‌ساخت و زندگی اجتماعی ساکنان است، اشاره کرد. از این‌رو، با استفاده از این تکنیک می‌توان پاره‌ای از الگوهای رفتاری موجود در فضاهای شهری را شناخت و طرح‌های شهری را سازگار با این الگوها ارائه داد. پژوهش‌های مربوط به امنیت با استفاده از تکنیک چیدمان فضا بر این فرض بنا شده‌اند که با افزایش «نظارت طبیعی» در فضاهای عمومی می‌توان احتمال وقوع جرم را کاهش داد. در میان کلان‌شهرهای ایران، کرج به واسطۀ رشد سریع کالبدی، دارای ضعف‌های جدی در ساختار شهری است. این ضعف‌های کالبدی و فضایی در بافت‌های فرسودۀ این شهر بیشتر به چشم می‌خورد. از این‌رو، بافت فرسودۀ محلۀ قلمستان به عنوان یکی از محلات قدیمی این شهر برای مطالعه و تحلیل انتخاب شده است. در این پژوهش تلاش شده است تا با سنجش پیکره‌بندی فضایی محلۀ قلمستان کرج و شناخت ویژگی‌های فضایی و کالبدی، طرح‌هایی برای ارتقای امنیت ارائه شود و میزان اثربخشی این طرح‌ها در بهبود امنیت محله نیز با استفاده از تکنیک چیدمان فضا پیش‌بینی شود.<br />مواد و روش‌ها<br />پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی‌ـ تحلیلی است. روش گردآوری داده‌ها میدانی است. سنجش امنیت معابر بر اساس چک‌لیست، تکمیل پرسشنامه و عکس‌برداری صورت گرفته است. محدودۀ مطالعۀ بافت فرسودۀ محلۀ قلمستان در مرکز شهر است. محلۀ قلمستان از مناطق قدیمی شهر کرج است. تحلیل بافت فرسودۀ قلمستان به ‌وسیلۀ نرم‌افزار UCL.Depthmap انجام شده است. نمونۀ آماری در دو مرحله از پژوهش انتخاب شده است. در هر دو مرحله از فرمول کوکران با ضریب خطای 0/05 برای تعیین حجم نمونه استفاده شده است. پرسشنامه ‌میان 348 نفر از اهالی قلمستان توزیع شد. تعداد کل معابر محله 102 و با همان ضریب خطا، حجم نمونه 43 محاسبه شده است. داده‌های چک‌لیست‌ها و پرسشنامه با استفاده از روش مُد وارد فاز تحلیل شدند. پس از حذف داده‌های ناسازگار به‌ منظور تحلیل رابطۀ متغیرها از آزمون همبستگی در محیط نرم‌افزار Spss نسخۀ 23 استفاده شد. پس از ارائۀ پیشنهادهای طراحی بر اساس تحلیل‌های صورت‌گرفته و در آخر دوباره طرح‌های ارائه‌شده با روش چیدمان فضا و دوازده مؤلفۀ اصلی چک‌لیست سنجش شده است. <br />یافته‌ها<br />داده‌های مستخرج از پرسشنامه نشان داد وضعیت احساس امنیت شهروندان محلۀ قلمستان معادل 57/25 درصد به دست می‌آید. ضریب همبستگی پیرسون میان میزان امنیت و میزان هم‌پیوندی 0/784 استخراج شده است، بنابراین بین درصد امنیت و میزان هم‌پیوندی رابطۀ معناداری برقرار است؛ به این معنا که با افزایش میزان هم‌پیوندی معابر محلۀ قلمستان، میزان امنیت معابر نیز افزایش می‌یابد. همچنین بین درصد امنیت و میزان عمق رابطۀ معناداری برقرار است. این رابطه با توجه به میزان منفی ضریب همبستگی پیرسون به آن معناست که با افزایش میزان عمق معابر محلۀ قلمستان، میزان امنیت معابر کاهش می‌یابد.<br />نتیجه‌گیری<br />تغییرات مؤلفه‌های چیدمان فضایی در طرح‌های پیشنهادی، نشان‌دهندۀ تغییرات مثبت امنیت در معابر قلمستان است. اصلاحات پیشنهادی با هدف بهبود در معابر با ضعف شدید انجام گرفته و در خصوص عدم تغییر سلسله‌مراتب اهمیت معابر علاوه بر حفظ انسجام نسبی بافت توانسته مؤلفه‌های مؤثر در امنیت را بهبود بخشد. در این طرح‌ها میزان امنیت به صورت میانگین 22/37 افزایش پیدا کرده است. افزایش میزان امنیت پس از انجام اصلاحات کالبدی در محدوده‌های مشخص شده تأیید می‌شود و می‌توان با اصلاح کالبدی در فضاهای شهری در بافت فرسوده بروز ناامنی و جرم را کاهش داد.  https://www.juep.net/article_180679_3d8c3381ca1db7ab74faa1f730bdbe83.pdf